Skala dwunastodźwiękowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Na tę stronę wskazuje przekierowanie z „chromatyka”. Zobacz też: barwność w plastyce.

Skala dwunastodźwiękowa, zwana też skalą dodekafoniczną lub chromatyczną – skala muzyczna, w której poszczególne stopnie są oddalone od siebie o pół tonu. Zawiera wszystkie dźwięki w obrębie oktawy, które tworzą postęp dwunastu półtonów[1].


\relative c'{
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn c1 cis d dis e f fis g gis a ais b c \cadenzaOff
\bar "|."
}

Wszystkie stopnie tej skali są niezależne od siebie i równorzędne, stąd brak ośrodka tonalnego[2][3]. Skale takie powstały na początku XX wieku i stosowane są w muzyce atonalnej.

Zwykle nie mówi się o stopniach skali dodekafonicznej ze względu na możliwość wielu kombinacji enharmonicznych oraz braku konkretnych schematów jej budowy.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. JerzyJ. Habela JerzyJ., Słowniczek muzyczny, wyd. 14, Kraków: PWM, 1998, s. 36, ISBN 8322403364.
  2. Chromatyka (pol.). W: Muzykoteka szkolna [on-line]. Narodowy Instytut Audiowizualny. [dostęp 2016-04-25].
  3. FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 146, ISBN 83-224-0250-3.