Skalica (Beskid Śląski)

Skalica

Kapliczki na szczycie Skalicy
Państwo	Polska
Województwo	śląskie
Pasmo	Beskid Śląski, Karpaty
Wysokość	487 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego Skalica
Położenie na mapie Karpat Skalica
49°42′18″N 18°49′42″E

Skalica (487 m n.p.m.) – charakterystyczny, porośnięty lasem szczyt w Beskidzie Śląskim, administracyjnie w granicach miasta Ustroń w województwie śląskim, w powiecie cieszyńskim. Wznosi się tuż nad prawym brzegiem Wisły, na wprost wylotu doliny Poniwca. Stanowi zakończenie południowo-zachodniego ramienia Pasma Równicy.

Skalica zbudowana jest z piaskowców godulskich. U jej zachodniego podnóża znajduje się niewielki, nieczynny już kamieniołom Skalica. Wiosną w runie bukowego lasu białymi kwiatami zakwita tu śnieżyczka przebiśnieg, później charakterystyczny dla buczyny karpackiej fioletowy żywiec gruczołowaty, a następnie barwinek pospolity.

Na szczycie, na pniu buka, znajdują się dwie kapliczki, umieszczone obecnie we wspólnej obudowie. Pierwsza z nich – z wizerunkiem Matki Bożej z Dzieciątkiem – upamiętnia ocaloną dziewczynkę, która utknęła pomiędzy porożem atakującego ją jelenia a pniem starego buka. Druga – w postaci żeliwnego krzyża – została ufundowana dla Ottona Zinsmeistera (1860-1902), który urodził się na tym szczycie, później cenionego lekarza chirurga szpitala w Opawie. Skromny, upamiętniający go monument kamienny z okolicznościową inskrypcją, odsłonięty tu 30 września 1902 r., został zniszczony po II wojnie światowej. Pozostała tylko podstawa obelisku i kamienna ława. Kopiec kamieni wyznacza miejsce, w którym stał historyczny buk, dziś już nieistniejący. Przechodzący tamtędy ludzie, zgodnie ze starym zwyczajem, kładli u jego podstawy kamień.