Skalnica zwodnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skalnica zwodnicza
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd Saxifraganae
Rząd skalnicowce
Rodzina skalnicowate
Rodzaj skalnica
Gatunek skalnica zwodnicza
Nazwa systematyczna
Saxifraga sponhemica C. C. Gmel.
Fl. Bad. ii. 224
Synonimy
  • Saxifraga decipiens Ehrh.

Skalnica zwodnicza (Saxifraga sponhemica) – gatunek roślin należący do rodziny skalnicowatych (Saxifragaceae Juss.).

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w środkowej Europie, na Wyspach Brytyjskich, Wyspach Owczych i Islandii. W Polsce znana z dwóch stanowisk, położonych w Sudetach Środkowych. Jedno z nich - historyczne - znajdowało się w Górach Bardzkich, między Bardem a Ostrą Górą. Współcześnie istniejące stanowisko znajduje się w Górach Stołowych, na Rogowej Kopie[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, wysokości 10-15 cm.
Liście
Liście różyczkowe długości 8-25 mm, rombowo-klinowate, 3-5-łatkowe, łatki z ością. Liście łodygowe siedzące, mięsiste, owłosione, pokryte włoskami gruczołowatymi[3].
Kwiaty
Białe, zebrane w 2-5-kwiatowy kwiatostan.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Rośnie na ścianach skalnych, na podłożu zasadowym. Kwitnie w maju i czerwcu. Gatunek charakterystyczny klasy Asplenietea rupestria[4].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Roślina bardzo rzadka. Informacje o stopniu zagrożenia na podstawie:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2021-03-02] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-02] (ang.).
  3. a b Gołąb Z. 2001. Skalnica zwodnicza. s. 186-189. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ​ISBN 83-85444-85-8​.
  4. Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
  5. K. Zarzycki, R. Kaźmierczakowa: Polska Czerwona Księga Roślin. Kraków: IB PAN, 2001. ISBN 83-85444-85-8.
  6. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  7. Zbigniew Mirek: Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Kazimierz Zarzycki. Kraków: IB PAN, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  8. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.