Przejdź do zawartości

Sokolik rudogardły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sokolik rudogardły
Microhierax caerulescens[1]
(Linnaeus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

sokołowe

Rodzina

sokołowate

Podrodzina

sokoły

Plemię

Falconini

Rodzaj

Microhierax

Gatunek

sokolik rudogardły

Synonimy
  • Falco caerulescens Linnaeus, 1758[2]
Podgatunki
  • M. c. caerulescens (Linnaeus, 1758)
  • M. c. burmanicus Swann, 1920
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Zasięg występowania
Mapa występowania
Kraje, w których występuje sokolik rudogardły

Sokolik rudogardły[4], sokolik indyjski (Microhierax caerulescens) – gatunek małego ptaka z rodziny sokołowatych (Falconidae), występujący w Nepalu, Indiach, Mjanmie i Indochinach.

Podgatunki
Wyróżniono dwa podgatunki M. caerulescens[2][5]:
  • Microhierax caerulescens caerulescens – północne Indie, Nepal;
  • Microhierax caerulescens burmanicus – Mjanma do Indochin.
Cechy gatunku
Upierzenie czarne, z białym czołem i kołnierzem, spód ciała rudawy, biała pierś, ciemnoszary dziób i nogi. Brak dymorfizmu płciowego.
Średnie wymiary
  • Długość ciała 14–18 cm[6]
  • Rozpiętość skrzydeł 28–34 cm[6]
  • Masa ciała 30–50 g[6]
Biotop
Ptak ten zamieszkuje otwarte lasy liściaste, plantacje i obrzeża lasów wiecznie zielonych, często w pobliżu rzek lub strumieni; także opuszczone uprawy z drzewami[6].
Pożywienie
Sokolik rudogardły poluje na małe ptaki i owady, także na małe jaszczurki i ssaki[6]. Swych ofiar wypatruje z gałęzi drzewa, niekiedy ze słupów i przewodów elektroenergetycznych[6].
Rozmnażanie
Sezon lęgowy trwa zwykle od lutego do maja[6]. Ptaki te gnieżdżą się zazwyczaj w dziuplach wykutych przez inne ptaki, sporadycznie w szczelinach budynków czy naturalnych szczelinach w drzewach[6]. Samica składa zazwyczaj 4–5 jaj, czasami mniej[6].
Status zagrożenia
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje sokolika rudogardłego za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowitą liczebność populacji szacuje się na dziesiątki tysięcy osobników. Trend liczebności populacji oceniany jest jako spadkowy ze względu na utratę siedlisk leśnych[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Microhierax caerulescens, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 Collared Falconet (Microhierax caerulescens). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-06)]. (ang.).
  3. 1 2 BirdLife International, Microhierax caerulescens, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-2 [dostęp 2025-12-12] (ang.).
  4. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Falconini Leach, 1819 (Wersja: 2024-06-20). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-12-12].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Seriemas, falcons. IOC World Bird List (v15.1). [dostęp 2025-12-12]. (ang.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Clark, W.S. & G.M. Kirwan: Collared Falconet (Microhierax caerulescens), version 1.0. [w:] Birds of the World (red. J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana) [on-line]. Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY, USA, 2020. [dostęp 2025-12-12]. (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]