Adriana Ferrarese: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
AndrzeiBOT (dyskusja | edycje)
Omron (dyskusja | edycje)
WP:SK+Bn, źródła/przypisy
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Adriana Ferrarese Kings Theatre 1785.jpg|thumb|192px|ok. 1785]]
{{Dopracować|źródła=2012-03}}
[[Plik:Adriana Ferrarese Kings Theatre 1785.jpg|thumb|192px|right|ok. 1785]]
'''Adriana Ferrarese del Bene''' (ur. [[19 sierpnia]] [[1759]] w [[Valvasano]], zm. po roku 1803 w [[Wenecja|Wenecji]]) – włoska śpiewaczka operowa, sopran. Pierwsza odtwórczyni partii Fiordiligii w operze ''[[Così fan tutte (KV 588)|Così fan tutte]]'' [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozarta]].


'''Adriana Ferrarese del Bene''' (właściwie Adriana Gabrieli ur. [[19 sierpnia]] [[1759]] w [[Valvasano]], zm. po roku 1803 w [[Wenecja|Wenecji]]) – włoska śpiewaczka operowa, sopran. Pierwsza odtwórczyni partii Fiordiligii w operze ''[[Così fan tutte (KV 588)|Così fan tutte]]'' [[Wolfgang Amadeus Mozart|Mozarta]].
Wiadomo, że w roku 1782 poślubiła Luigiego del Bene i występowała jako Adriana Ferrarese (lub Ferraresi) del Bene. Spotyka się także zapisywanie jej imienia jako ''Andriana'' lub ''Andreanna''.

Wiadomo, że w roku 1782 poślubiła Luigiego del Bene i występowała jako Adriana Ferrarese (lub Ferraresi) del Bene. Spotyka się także zapisywanie jej imienia jako ''Andriana'' lub ''Andreanna''{{Odn|Ferraresi del Bene tłumaczenie biogramu|s=według tłumaczenia}}.


Adriana Ferrarese del Bene uczyła się w Wenecji i występowała w [[Londyn]]ie przed przybyciem do [[Wiedeń|Wiednia]], gdzie zdobyła uznanie występując w pierwszoplanowych rolach w [[Opera buffa|operach buffa]].
Adriana Ferrarese del Bene uczyła się w Wenecji i występowała w [[Londyn]]ie przed przybyciem do [[Wiedeń|Wiednia]], gdzie zdobyła uznanie występując w pierwszoplanowych rolach w [[Opera buffa|operach buffa]].

W roku 1788 wróciła do Wiednia gdzie zadebiutowała z wielkim powodzeniem w „L’Arbore di Diana Vincenta Martína y Soler. Nawiązuje romans z librecistą Mozarta, [[Lorenzo Da Ponte]].
Pod koloraturę jej głosu Mozart komponuje w 1789 arię 'Al Desio di chi t’adora „(KV 577), która w akcie 4, zamiast arii Rose’ DEH vieni non tardar ' była recytowana. W kolejnym koncercie pisze dla niej arię „Un moto di Gioia”. W roku 1792 po serii skandali z jej udziałem opuściła Wiedeń. Pojawia się ponownie na scenie w 1797 roku w Wenecji i Triescie w latach 1797–1798 występując w „[[Così fan tutte (KV 588)|Cosi fan tutte]]”{{Odn|Ferraresi del Bene tłumaczenie biogramu|s=według tłumaczenia}}.

W publikacji ''Rapport von Wien'' można przeczytać, że posiadała nieprawdopodobnie wysokie i zarazem bardzo niskie dźwięki w skali swojego głosu, jakiego nikt z żyjących ówcześnie słuchaczy nigdy u pozostałych śpiewaczek nie słyszał.
W publikacji ''Rapport von Wien'' można przeczytać, że posiadała nieprawdopodobnie wysokie i zarazem bardzo niskie dźwięki w skali swojego głosu, jakiego nikt z żyjących ówcześnie słuchaczy nigdy u pozostałych śpiewaczek nie słyszał.

{{Przypisy}}

== Bibliografia ==
* {{cytuj stronę| url = http://hosting.operissimo.com/triboni/exec?method=com.operissimo.artist.webDisplay&xsl=webDisplay&id=ffcyoieagxaaaaabayxf | tytuł = Ferraresi del Bene Adriana soprano | nazwisko = Ferraresi del Bene tłumaczenie biogramu| język = de| data dostępu = 2016-11-11| odn = tak}}


{{SORTUJ:Ferrarese, Adriana}}
{{SORTUJ:Ferrarese, Adriana}}

Wersja z 19:03, 11 lis 2016

ok. 1785

Adriana Ferrarese del Bene (właściwie Adriana Gabrieli ur. 19 sierpnia 1759 w Valvasano, zm. po roku 1803 w Wenecji) – włoska śpiewaczka operowa, sopran. Pierwsza odtwórczyni partii Fiordiligii w operze Così fan tutte Mozarta.

Wiadomo, że w roku 1782 poślubiła Luigiego del Bene i występowała jako Adriana Ferrarese (lub Ferraresi) del Bene. Spotyka się także zapisywanie jej imienia jako Andriana lub Andreanna[1].

Adriana Ferrarese del Bene uczyła się w Wenecji i występowała w Londynie przed przybyciem do Wiednia, gdzie zdobyła uznanie występując w pierwszoplanowych rolach w operach buffa.

W roku 1788 wróciła do Wiednia gdzie zadebiutowała z wielkim powodzeniem w „L’Arbore di Diana Vincenta Martína y Soler. Nawiązuje romans z librecistą Mozarta, Lorenzo Da Ponte. Pod koloraturę jej głosu Mozart komponuje w 1789 arię 'Al Desio di chi t’adora „(KV 577), która w akcie 4, zamiast arii Rose’ DEH vieni non tardar ' była recytowana. W kolejnym koncercie pisze dla niej arię „Un moto di Gioia”. W roku 1792 po serii skandali z jej udziałem opuściła Wiedeń. Pojawia się ponownie na scenie w 1797 roku w Wenecji i Triescie w latach 1797–1798 występując w „Cosi fan tutte[1].

W publikacji Rapport von Wien można przeczytać, że posiadała nieprawdopodobnie wysokie i zarazem bardzo niskie dźwięki w skali swojego głosu, jakiego nikt z żyjących ówcześnie słuchaczy nigdy u pozostałych śpiewaczek nie słyszał.

  1. a b Ferraresi del Bene tłumaczenie biogramu ↓, s. według tłumaczenia.

Bibliografia