Splot szyjno-tętniczy wewnętrzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Unerwienie autonomiczne gałki ocznej. Splot szyjno-tętniczy wewnętrzny (Carotid plexus) widoczny w środkowej części rysunku (ku górze). Włókna współczulne: kolor czerwony. Włókna przywspółczulne: kolor niebieski.

Splot szyjno-tętniczy wewnętrzny (łac. plexus caroticus internus) — splot nerwowy, związany z tętnicą szyjną wewnętrzną. Jest to splot wspólczulny.

Topografia i gałęzie[edytuj]

Splot ten powstaje z nerwu szyjno-tętniczego wewnętrznego (łac. nervus caroticus internus), który odchodzi od zwoju szyjnego górnego (łac. ganglion cervicale superius). Splot przewodzi włókna współczulne zazwojowe, które uległy przełączeniu w zwoju szyjnym górnym. Oplata on tętnicę szyjną wewnętrzną a jego przedłużeniem ku górze jest splot jamisty. Oddaje on trzy ważne gałęzie:

Splot też wysyła drobne gałązki współczulne do ściany tętnicy szyjnej wewnętrznej oraz do zwoju Gassera.

Bibliografia[edytuj]

Ryszard Aleksandrowicz: Anatomia kliniczna głowy i szyi. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007. ISBN _97-88-320-0324-37.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.