Spontaniczne namagnesowanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Namagnesowanie spontaniczne (pozostałość magnetyczna) – namagnesowanie przy zerowym zewnętrznym polu magnetycznym (ale po jego uprzednim nasyceniu materiału).

Analiza matematyczna zjawiska[edytuj]

Przybliżenie pola średniego polega na zaniedbaniu fluktuacji kwantowych:

W ten sposób mamy <A²> = <A>² i wtedy operator A² można zastąpić przez 2<A>A. Model Heisenberga można w przybliżeniu średniego pola zapisać jako

gdzie Li jest polem molekularnym

Gdy Jg < 0 istnieje rozwiązanie nawet gdy zewnętrzne pole magnetyczne Bi = 0

ze średnim namagnesowaniem

gdzie

Jest to samouzgodnione równanie na pole molekularne L3 które można zapisać w postaci

T0 określa temperaturę przejścia fazowego

Rozwiązaniem jest przecięcie prostej ( T / T0 )·x z funkcją tanh(x). Funkcja tanh(x) ma rozwinięcie w szereg

Samouzgodnione równanie t·x = tanh(x) daje w tym przybliżeniu wynik teorii przejść fazowych Landaua

Równanie to wyznacza minimum (dokładniej ekstremum) energii swobodnej

Literatura[edytuj]

  • C. Kittel, Wstęp do fizyki ciała stałego, PWN, Warszawa 1999