Sprent Dabwido

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sprent Dabwido
Sprent Dabwido (cropped).jpg
Data i miejsce urodzenia 16 września 1972
Yaren
Prezydent Nauru
Okres od 15 listopada 2011
do 11 czerwca 2013
Poprzednik Frederick Pitcher
Następca Baron Waqa

Sprent Jared Brent Arumogo Dabwido[1] (ur. 16 września 1972[2]) – nauruański polityk i były sztangista, prezydent Nauru od 15 listopada 2011 do 11 czerwca 2013.

Kariera sportowa[edytuj]

Na początku kariery, Dabwido reprezentował swój kraj w podnoszeniu ciężarów. W 1995 i 1996 był mistrzem Nauru w najcięższej wadze +108 kg (obecnie najcięższą jest +105 kg). Również w 1995 roku zdobył srebrny medal Igrzysk Pacyfiku, które odbywały się w Papeete (Polinezja Francuska)[3].

Również tego samego roku, jedyny raz w karierze wystartował na mistrzostwach świata. Uzyskawszy 115 kilogramów w rwaniu oraz 150 kilogramów w podrzucie (265 kilogramów w dwuboju), zajął 27. miejsce, wyprzedzając m.in. swojego rodaka, Kempa Detenamo[4].

Kariera polityczna[edytuj]

Jest synem Audiego Dabwido[2]. Po raz pierwszy dostał się do nauruańskiego parlamentu w 2004, reprezentując okręg wyborczy Meneng[5]. Reelekcję uzyskiwał w wyborach z 2007, 2008[6] oraz kwietnia 2010[7] i czerwca 2010[8] a także w elekcji z 2013[9]. Pełnił funkcję ministra transportu[10] i usług telekomunikacyjnych[11].

Na posiedzeniu parlamentu 15 listopada 2011 ogłosił swoje przejście do opozycji, dzięki czemu uzyskała ona większość parlamentarną. Doprowadziło to do uchwalenia wotum nieufności wobec gabinetu wybranego 6 dni wcześniej prezydenta Fredericka Pitchera (stosunkiem głosów 9 do 8) i wyboru Sprenta Dabwido na urząd nowego szefa państwa[12][13]. W utworzonym przez siebie gabinecie objął on również funkcje ministra spraw zagranicznych, ministra spraw wewnętrznych, a także ministra odpowiedzialnego za policję i służby ratownicze[14].

11 czerwca 2012 dokonał zmian w swoim rządzie, powołując w jego skład przedstawicieli opozycji. Kieren Keke przejął od niego kierownictwo ministerstwa spraw zagranicznych, zaś Roland Kun przejął kierownictwo ministerstwa finansów (od Davida Adeanga)[15][16].

Przypisy[edytuj]

  1. Nauru: Heads of State: 1968-2013 (ang.). archontology.org. [dostęp 2013-06-21].
  2. a b Nauru República de Nauru (hiszp.). maec.es (Ministerstwo Spraw Zagranicznych Hiszpanii). [dostęp 2012-12-28]. s. 2.
  3. Weightlifting Champion – President of the Republic of Nauru (ang.). iwf.net. [dostęp 2012-08-26].
  4. Database Weightlifting (niem.). iat.uni-lipzig.de. [dostęp 2012-08-26].
  5. REPUBLIC OF NAURU GOVERNMENT GAZETTE PUBLISHED BY AUTHORITY EXTRAORDINARY (ang.). Naurugov.nr. [dostęp 10 czerwca 2010].
  6. REPUBLIC OF NAURU LEGISLATIVE ELECTION OF 26 APRIL 2008 (ang.). Adam-carr.net. [dostęp 14 czerwca 2010].
  7. April 2010 (ang.). Rulers.org. [dostęp 10 czerwca 2010].
  8. Plans for coalition still alive in Nauru after another indecisive election (ang.). Rnzi.com.. [dostęp 22 czerwca 2010].
  9. June 2013 Nauru General Parliamentary Election (ang.). naurugov.nr. [dostęp 2013-06-09].
  10. Hon Sprent Dabwido MP (ang.). Naurugov.nr. [dostęp 10 czerwca 2010].
  11. Nauru (ang.). Cia.gov. [dostęp 10 czerwca 2010].
  12. Nauru gets third president in a week (ang.). Radioaustralia.net.au. [dostęp 15 listopada 2011].
  13. Nauru: trzech prezydentów w tydzień (pol.). Rp.pl. [dostęp 16 listopada 2011].
  14. Nauru's new president unveils cabinet (ang.). Radioaustralia.net.au. [dostęp 16 listopada 2011].
  15. Nauru President teams up with Opposition and names new Cabinet (ang.). Rnzi.com. [dostęp 12 czerwca 2012].
  16. June 2012 (ang.). Rulers.org. [dostęp 12 czerwca 2012].