Stągiew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stągiew – dawna jednostka objętości, stosowana w XIX wieku (po 1819 roku). Stągiew odpowiadała 50 garncom nowopolskim, czyli ok. 200 litrom[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. miary nowopolskie. W: Encyklopedia PWN [on-line]. [dostęp 2016-08-10].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]