Stanisław Roj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Roj
Kraj działania  Polska
Data śmierci 1464
Wyznanie chrześcijańskie
Kościół rzymskokatolicki

Stanisław Roj, także Roy (zm. 1464) – polski urzędnik dworski, podskarbi i kanclerz królowej Zofii, starosta nowokorczyński, kanonik gnieźnieński i krakowski.

Od około 1423 był wikariuszem katedralnym krakowskim oraz notariuszem w kancelarii królewskiej. Przez wiele lat (od około 1438) związany z dworem królowej Zofii (wdowy po Władysławie Jagielle), w latach 1439-1447 występuje w dokumentach jako jej skarbnik, w latach 50. XV wieku jako kanclerz. Od 1442 do 1460 był starostą Nowego Miasta Korczyna, 1455-1459 starostą Żarnowca. Zebrał kilka godności kanonika - sandomierskiego (1447), gnieźnieńskiego (1450), krakowskiego (1451). Król Kazimierz Jagiellończyk nadał mu własność części młyna w Żarnowcu (1447) w uznaniu zasług dla królowej.

Był jednym ze świadków testamentu biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego. Brał udział w obradach kapituły krakowskiej dotyczących obsady biskupstwa po śmierci Oleśnickiego, w sierpniu 1462 współprzewodniczył obradom synodu krakowskiego. W kościele Św. Szczepana w Krakowie fundował spiżową chrzcielnicę (1425), później również kaplicę świętych Mateusza i Macieja Apostołów.

Stanisław Roj bywa mylony z Janem Reyem (zm. 1468), również kanonikiem krakowskim oraz Stanisławem Reyem, plebanem kościoła Św. Katarzyny w Przemykowie, doktorem dekretów.

Bibliografia[edytuj]