Stanisław Wilkoszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Wilkoszewski
Ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1882-11-1616 listopada 1882
Ruda Pabianicka
Data i miejsce śmierci 1955-07-1818 lipca 1955
Przybyszew
Proboszcz parafii pod wezwaniem Św. Apostołów Piotra i Pawła w Przybyszewie
Okres sprawowania 1914–1955
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1905-05-2121 maja 1905
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Wilkoszewski (ur. 16 listopada 1882 w Rudzie Pabianickiej, zm. 18 lipca 1955 w Przybyszewie) – polski duchowny rzymskokatolicki, kanonik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Warszawskiego Seminarium Metropolitalnego. Otrzymał sakrament święceń 21 maja 1905 w kościele św. Krzyża w Warszawie. Od września 1914 do końca życia pełnił funkcję proboszcza parafii pod wezwaniem Św. Apostołów Piotra i Pawła w Przybyszewie. Był działaczem społecznym. oświatowym, gospodarczym, w tym w ramach Akcji Katolickiej w II RP i Narodowej Demokracji w powiecie grójeckim. W okresie II RP został prezesem Straży Ochotniczej w Dębnowoli[1][2][3]. W 1922 wraz z ks. Marcelim Nowakowskim założył Żeńską Szkołę Ogrodniczo-Rolniczą[4].

30 maja 1930 otrzymał tytuł kanonika.

Podczas II wojny światowej ksiądz Wilkoszewski był duchowym przywódcą żołnierzy NOW[4].

Zmarł 18 lipca 1955. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Przybyszewie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. OSP Dębnowola. [dostęp 2015-05-03].
  2. Jacek Fiuczek: Oto nasze dzieje. [dostęp 2015-05-03].
  3. Witamy na stronie Ochotników z Dębnowoli. [dostęp 2015-05-03].
  4. a b Tomasz Plaskota: Zarys historii ruchu narodowego na Ziemi Grójeckiej do 1945 r.. [dostęp 2015-05-03].
  5. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 37.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]