Przybyszew (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przybyszew
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Przybyszewie
Kościół Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Przybyszewie
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat białobrzeski
Gmina Promna
Wysokość 134 m n.p.m.
Liczba ludności (2013) 666
Strefa numeracyjna (+48) 48
Kod pocztowy 26-803 Promna
Tablice rejestracyjne WBR
SIMC 0633113
Położenie na mapie gminy Promna
Mapa lokalizacyjna gminy Promna
Przybyszew
Przybyszew
Położenie na mapie powiatu białobrzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białobrzeskiego
Przybyszew
Przybyszew
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Przybyszew
Przybyszew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przybyszew
Przybyszew
Ziemia51°39′49″N 20°51′19″E/51,663611 20,855278
Epitafium Antoniego Madalińskiego w kościele parafialnym w Przybyszewie, dłuta Bolesława Syrewicza.
Drzeworyt Józefa Łoskoczyńskiego z 1876 roku.

Przybyszew – dawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie białobrzeskim, w gminie Promna. Był miastem duchownym[1].

Przybyszewo, będące własnością duchowną położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie grójeckim ziemi czerskiej województwa mazowieckiego[2]. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie radomskim.

Historia[edytuj]

12 grudnia 1338 w zamian za Milonów (obecnie Wilanów) Benedyktyni płoccy uzyskują od księcia mazowieckiego i czerskiego Trojdena I przywileje dla wsi klasztornych w ziemi czerskiej nad Pilicą, w tym dla Przybyszewa oraz przywilej na lokację miasta na prawie magdeburskim w Przybyszewie lub okolicy. W 1396 lub przed Przybyszew otrzymuje prawa miejskie od księcia Siemowita IV. W tym czasie istnieje tu już parafia i wzniesiona zostaje warownia nad rzeką.

W drugiej połowie XV wieku i w wieku następnym osada rozwija się leżąc na trasie pilickich płukanek – istnieje tu pal (przystań), binduga i warsztat szkutniczy. Powstawały tu płaskodenne łodzie m.in. łyżwy i byki do transportu płodów rolnych. Budowano na bindudze tratwy spławiane ku Wiśle i dalej do Gdańska. Od XVII wieku na skutek licznych wojen powolny upadek regionu, w latach 1779–1812 miasto płonęło 5 razy. W czasie insurekcji kościuszkowskiej w miejscowym ratuszu gościł Tadeusz Kościuszko, wydając tu Ordonans przybyszewski. W 1869 Przybyszew stracił prawa miejskie.

Miasto słynęło z upraw ogórków i ich kiszenia w dębowych beczkach, przechowywanych w nurtach rzeki. Ogórki przybyszewskie wożono m.in. do Warszawy, Radomia i innych miast.

W Przybyszewie funkcjonuje parafia pod wezwaniem Św. Apostołów Piotra i Pawła, należąca do dekanatu mogielnickiego, archidiecezji warszawskiej. Jej proboszczem był ks. kan. Stanisław Wilkoszewski od 1914 do 1955[3]. W podziemiach tutejszego kościoła został pochowany gen. Antoni Madaliński, który dzierżawił pobliski folwark Borowe.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Polska XVI wieku, t. V Mazowsze, Warszawa 1895, s. 38.
  2. Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.
  3. Stanisław Wilkoszewski. parafiaprzybyszew.w.interia.pl. [dostęp 2015-05-03].

Linki zewnętrzne[edytuj]