Stanisława Witekowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisława Witekowa
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 1913
Lwów
Data śmierci 1978
Profesor
Specjalność: kinetyka, związki kompleksowe, adsorpcja i kataliza, fonochemia
Alma Mater Politechnika Lwowska
Profesura 1977
Uczelnia Politechnika Łódzka

Stanisława Witekowa (ur. 1913 we Lwowie, zm. 1978) – polska chemiczka, profesor Politechniki Łódzkiej.

W 1938 roku ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej. W tym samym czasie ukończyła również Konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego. W 1937 roku rozpoczęła pracę w Katedrze Chemii Nieorganicznej Politechniki Lwowskiej. Podczas wojny pracowała na tzw. Kursach Technicznych Politechniki Lwowskiej. Po wojnie przeniosła się do Łodzi, gdzie w 1945 roku rozpoczęła pracę w Katedrze Chemii Nieorganicznej Politechniki Łódzkiej. Od 1956 roku kierowała Zakładem Chemii Ogólnej, a od 1964 Katedrą Chemii Ogólnej. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego otrzymała w 1977 roku.

Jej działalność naukowa obejmowała kinetykę reakcji w układach jedno- i wielofazowych, związki kompleksowe, adsorpcję i katalizę. Była jednym z pionierów fonochemii. Dorobek naukowy to 64 publikacji, 8 skryptów i trzy książki. Wypromowała siedmiu doktorów.

Była radną miasta Łodzi, a także pełniła szereg funkcji społecznych.

Bibliografia[edytuj]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 289.