Stanley Benham

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanley Benham
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1913
Lake Placid, USA
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1970
Miami, USA
Klub Lake Placid BC
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Oslo 1952 Dwójki
Srebro
Oslo 1952 Czwórki
Mistrzostwa świata
Złoto
Lake Placid 1949 Czwórki
Złoto
Cortina d'Ampezzo 1950 Czwórki
Srebro
Cortina d'Ampezzo 1950 Dwójki
Srebro
Alpe d'Huez 1951 Dwójki
Srebro
Alpe d'Huez 1951 Czwórki
Srebro
Lake Placid 1961 Czwórki
Brąz
Cortina d'Ampezzo 1954 Dwójki

Stanley Delong "Stan" Benham (ur. 21 grudnia 1913 w Lake Placid, zm. 22 kwietnia 1970 w Miami) – amerykański bobsleista, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich i wielokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy sukces w karierze Stanley Benham osiągnął w 1949 roku, kiedy wspólnie z Patrickiem Martinem, Williamem D’Amico i Billem Caseyem zwyciężył w czwórkach podczas mistrzostw świata w Lake Placid. Wynik ten Amerykanie z Benhamem w składzie powtórzyli na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Cortina d'Ampezzo. Na tych samych mistrzostwach Benham w parze z Patrickiem Martinem zdobył też srebrny medal w dwójkach. Kolejne medale wywalczył podczas mistrzostw świata w Alpe d'Huez w 1951 roku, gdzie był drugi w dwójkach i czwórkach. Rok później wystartował na igrzyskach olimpijskich w Oslo, w parze z Martinem zdobywając srebro w dwójkach, a wspólnie z Martinem, Howardem Crossettem i Jamesem Atkinsonem drugi był też w czwórkach. Następnie zdobył brązowy medal w dwójkach na mistrzostwach świata w Cortina d'Ampezzo w 1954 roku, gdzie startował z Jamesem Bickfordem. Ostatni sukces osiągnął na rozgrywanych w 1961 roku mistrzostwach świata w Lake Placid, gdzie reprezentacja USA w składzie: Stanley Benham, Gary Sheffield, Jerry Tennant i Chuck Pandolph zdobyła srebro w czwórkach.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]