Starodrzew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Starodrzew

Starodrzew – jedna z ostatnich faz rozwoju drzewostanu obejmująca drzewa powyżej 100 lat, o średniej pierśnicy powyżej 50 cm[1]. Drzewostan w tej fazie stopniowo traci zdolność przyrostu wysokości i grubości oraz przejawia oznaki starzenia się. Faza ta charakteryzuje się obumieraniem pojedynczych drzew oraz tym, że w lukach drzewostanu pojawia się obfity nalot.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R.Andrzejewski; Mała encyklopedia leśna; Wyd. P W N; Wrrszawa 1991 r. ​ISBN 8301089385​.