Starodrzew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Starodrzew

Starodrzew – jedna z ostatnich faz rozwoju drzewostanu obejmująca drzewa powyżej 100 lat, o średniej pierśnicy powyżej 50 cm [1]. Drzewostan w tej fazie stopniowo traci zdolność przyrostu wysokości i grubości oraz przejawia oznaki starzenia się. Faza ta charakteryzuje się obumieraniem pojedynczych drzew oraz tym, że w lukach drzewostanu pojawia się obfity nalot.

Zobacz też: las pierwotny.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  1. R.Andrzejewski; Mała encyklopedia leśna; Wyd. P W N; Wrrszawa 1991r. ​ISBN 8301089385