Las pierwotny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Las pierwotny w parku narodowym Biogradska Gora w Czarnogórze.

Las pierwotnylas, który nie został poddany bezpośrednim ani też pośrednim modyfikacjom ze strony człowieka[1]; pierwotny ekosystem leśny.

Las naturalny różni się od pierwotnego tym, że człowiek pobiera z niego ograniczony użytek[1], jednak poza tym o składzie gatunkowym lasu decydują, podobnie jak w przypadku lasu pierwotnego, siły natury.

Lasy pierwotne i naturalne cechują się znaczną odpornością biologiczną, bioróżnorodnością i tolerancją, a ich odtwarzanie odbywa się pod wpływem naturalnej sukcesji ekologicznej[1].

Struktura[edytuj]

W lesie pierwotnym ustala się dynamiczna równowaga pomiędzy populacjami zasiedlających go gatunków, a także równowagowa postać piramidy wieku w obrębie populacji poszczególnych gatunków (zobacz: demografia ekologiczna). Drzewostan lasu pierwotnego starzeje się w sposób naturalny, zaś martwe drzewa są rozkładane przez saprotrofy. Powstałe w starodrzewie luki są szybko zasiedlane przez samosiejki (tak zwany nalot).

Zróżnicowanie gatunków flory i fauny w lasach pierwotnych jest znacznie wyższe niż w uprawach leśnych, a zwłaszcza monokulturach.

Ochrona[edytuj]

Z uwagi na rozwój cywilizacji lasy pierwotne są rzadkością i w wielu państwach podlegają ochronie w ramach tworzonych parków narodowych i rezerwatów przyrody. Nawet pomimo braku bezpośredniej ingerencji w strukturę, lasy ulegają pośrednio wpływowi człowieka, m.in. w związku z zanieczyszczeniem środowiska, zmianami wynikającymi z prowadzonej gospodarki wodnej, a także ekspansją gatunków zawleczonych.

Ostatnie fragmenty nizinnych lasów pierwotnych na terenie Niżu Europejskiego[2] znajdują się w Polsce i na Białorusi na terenie Puszczy Białowieskiej[3][4]. W polskich górach las pierwotny występuje tylko we fragmentach, w najbardziej niedostępnych miejscach. W polskich Tatrach największe fragmenty pierwotnych lasów tworzą tzw. lasy urwiskowe, rosnące na bardzo stromych i niedostępnych stokach, w których wycinka drzew była nieopłacalna ze względów ekonomicznych[5].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Stanisław Szymański: Ekologiczne podstawy hodowli lasu. Wyd. 2. Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2000, s. 175-176. ISBN 8309017286.
  2. Niż Europejski może być rozumiany jako łączny obszar Niżu Środkowoeuropejskiego i Niżu Wschodnioeuropejskiego; Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych nie wyróżnia jednak obszaru o takiej nazwie, natomiast istnieją źródła rozciągające ten obszar od Uralu aż po Pireneje
  3. Nowy rezerwat: Lasy Naturalne Puszczy Białowieskiej (wiadomości NGO)
  4. Ratujmy ostatni pierwotny las Apel na stronie Zakładu Ekologii Ptaków Uniwersytetu Wrocławskiego
  5. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.