Stefan Brzoza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stefan Brzoza (ur. 18 czerwca 1950, zm. 17 stycznia 1985) – polski pieśniarz uliczny, działacz opozycji antykomunistycznej, uczestnik demonstracji studenckich i kolportażu prasy niezależnej. Kilkakrotnie zatrzymywany przez milicję, między innymi za bójkę z zomowcami. Po wprowadzeniu stanu wojennego wiele koncertował w prywatnych mieszkaniach, przeżył również załamanie nerwowe, m.in. wywieszał w nocy na balkonie biało-czerwoną flagę i nawoływał ludzi do powstania. Zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach w czasie samotnej wędrówki po Tatrach w drodze na Kocioł Świnicki.

W ramach tzw. drugiego obiegu, ukazała się w 1986 r., nakładem Oficyny Fonograficznej CDN, kaseta z nagraniami Stefana Brzozy pt. Lekarstwo na ten stan.

W 2005 r., Jerzy Zalewski zrealizował film dokumentalny poświęcony postaci Stefana Brzozy pt. Teatr Wojny", przy realizacji którego współpracowali między innymi żona muzyka Andrea, brat Zbigniew Brzoza - dyrektor Teatru Studio oraz znany pieśniarz ruchu opozycji antykomunistycznej Jan Krzysztof Kelus.

W jednym ze swoich protest-songów pt. "Zwolnić Kelusa", pieśniarz uwiecznił swojego przyjaciela Jana Krzysztofa Kelusa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Film Jerzego Zalewskiego - "Teatr Wojny" (2005)