Stopień pisma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stopień pisma – jeden z trzech podstawowych parametrów każdej czcionki i fontu; pozostałe dwa parametry to krój i odmiana.

Dany stopień to wysokość między górną i dolną linią pisma[potrzebny przypis], a według innej definicji – pomiędzy dolną linią takich liter jak: g, q, p i górną linią wielkich liter akcentowanych (Ć, Ń, Ś)[potrzebny przypis]. Jest wyrażana w punktach typograficznych.

W czcionkach drukarskich wysokość ta jest większa o odsadki górną i sygnaturową (dolną).

W przypadku czcionek, stopień pisma to wysokość płaszczyzny czołowej czcionki (na której znajduje się główka z oczkiem); także: szerokość płaszczyzny bocznej słupka czcionk[potrzebny przypis]i. W typografii komputerowej stopień definiuje się jako odległość pomiędzy sąsiednimi liniami podstawowymi pisma o tym samym kroju i przy zerowej interlinii[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]