Subincyzja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Subincyzja – zabieg polegający na wykonaniu nacięcia wzdłuż męskiego prącia, od nasady do cewki moczowej[1]. W przeszłości praktykowany był przez niektóre plemiona australijskich Aborygenów jako element obrzędowej inicjacji młodzieńców[2][3]. Zabieg subincyzji przeprowadzano jako dopełnienie rytuału obrzezania; w jego następstwie mężczyzna oddawał mocz w pozycji kucznej[4]. Poza Australią subincyzję stosowano jedynie w nielicznych regionach w celach leczniczych, m.in. na Fidżi dla upuszczenia krwi oraz w Amazonii dla usunięcia pasożytniczej rybki cetopsis coecutiens, która może wślizgnąć się do cewki moczowej[5].

Przypisy

  1. Adam Paluch, Etnologiczny atlas ciała ludzkiego i chorób, Wrocław 1995, s. 62.
  2. Barbara A. West, Encyclopedia of the Peoples of Asia and Oceania, New York 2009, s. 11.
  3. Mitchell Rolls and Murray Johnson, Historical Dictionary of Australian Aborigines, Plymouth 2011, s. 94.
  4. Andrzej Szyjewski, Religie Australii, Kraków 2000, s. 146-147.
  5. Armando R. Favazza, Bodies Under Siege: Self-mutilation and Body Modification in Culture and Psychiatry, Baltimore 1996, s. 185.