Synodyczny okres obiegu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Synodyczny okres obiegu – uśredniony czas, po którym ciało niebieskie pojawi się ponownie w tym samym punkcie w stosunku do dwóch innych obiektów (liniowych węzłów), na przykład, gdy Księżyc obserwowany z Ziemi powróci do tego samego położenia względem Słońca.

Jeżeli nie podano warunków obserwacji, to jest nim obserwowane z Ziemi położenie względem Słońca.

Okres synodyczny planety względem Ziemi:

gdzie:

  • E - czas obiegu Ziemi wokół Słońca,
  • P - czas obiegu planety wokół Słońca.

Zobacz też[edytuj]