Sznajderyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sznajderyt - kruszący materiał wybuchowy o zerowym bilansie tlenowym, mieszanina azotanu amonu (87.5%) i dwunitronaftalenu (12,5%). Szeroko stosowany podczas I wojny światowej do elaboracji amunicji; później zastąpiony amatolami, które mają większą kruszność. Obecnie sznajderyt stosowany jest wyłącznie w górnictwie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sznajderyt. W: Mikołaj Korzun: Tysiąc słów o materiałach wybuchowych i wybuchu. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1986, s. 183.