Amatol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Amatol – grupa kruszących materiałów wybuchowych w postaci mieszaniny trotylu i saletry amonowej, będąca podgrupą amonitów.

Amatole to mieszaniny azotanu amonu i trotylu w proporcjach wagowych od 40/60 do 80/20. Im większy udział saletry amonowej, tym słabsze działanie wybuchowe (niższe ciepło, temperatura i prędkość detonacji; wartości bardziej zbliżone do czystego azotanu amonu niż trotylu). Amatole są bardziej higroskopijne, łatwiej się zbrylają, są wrażliwsze na uderzenie od czystego trotylu[1].

Otrzymuje się je przez wymieszanie sproszkowanego trotylu z saletrą amonową w młynie kulowym (metoda zimna) lub na ciepło, przez stopienie i wymieszanie składników. Druga metoda jest trudniejsza technologiczni i bardziej niebezpieczna, ale daje materiał o lepszych właściwościach wybuchowych i mniej higroskopijny[2].

Amatole służyły jako tańszy zamiennik czystego trotylu, do napełniania granatów, pocisków artyleryjskich i bomb lotniczych w czasie I i II wojny światowej . W cywilnych zastosowaniach amatole stosowane są w górnictwie[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 amatol. W: Mikołaj Korzun: 1000 słów o materiałach wybuchowych i wybuchu. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1986, s. 10. ISBN 83-11-07044-X.
  2. Ludomir Heger: Encyklopedia materiałów wybuchowych. Warszawa: Wydawnictwo Politechniki Warszawskiej, 1979, s. 104.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]