Sztankiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sztankiety w „Frances Frasier Comstock Theatre” (kampus Concordia College w Moorhead, Minnesota)

Sztankiet[1][2][3] (etym.niem. Stange, por. sztanga[4]) – urządzenie mechaniczne w formie poziomego trawersu zamontowanego na linkach nad sceną służące do podnoszenia dekoracji teatralnych na odpowiednią wysokość[1][2][5]. Sztankiet może być wyposażony w napęd elektryczny, lub może być poruszany ręcznie[6]. Sztankiet może służyć do podwieszania zarówno elementów dekoracji[7][8], okotarowania sceny (kulis i horyzontu)[8], a w przypadku wykorzystania jako uproszczonego mostu oświetleniowego[5] – także punktów świetlnych, sterowania i okablowania[7]. Sztankiety mogą być także użyte do zamontowania torowiska kurtynowego[5]. Urządzenia te są także wykorzystywane w studiach telewizyjnych[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wydawnictwo Naukowe PWN: Sztankiet (pol.). W: Słownik języka polskiego [on-line]. sjp.pwn.pl. [dostęp 2016-12-22].
  2. a b Anna Sygulska. Modyfikacje przestrzenne sceny teatru operowego na potrzeby koncertu. „Architectus”. 3 (39), s. 75-84, 2014. DOI: 10.5277/arc140307 (pol.). 
  3. Izabela Szymańska: Jak działają sztankiety, czyli wycieczka po zakamarkach teatru (pol.). Wyborcza.pl, 2014-09-01. [dostęp 2016-12-22].
  4. Władysław Kopaliński: sztankiet. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. slownik-online.pl. [dostęp 2018-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-02)].
  5. a b c mgr inż. Leszek Włodarkiewicz. BUDOWA BUDYNKU FILHARMONII ŚWIĘTOKRZYSKIEJ – INWESTYCJA POD NAZWĄ : „BUDOWA BUDYNKU MIĘDZYNARODOWEGO CENTRUM KULTURY”. „PROJEKT WYKONAWCZY”. XI (Mechanika) (pol.). 
  6. oto-teatr.tv: Relizacje (pol.). oto-teatr.tv. [dostęp 2016-12-22].
  7. a b c Bohdan Goździk. Urządzenie do podnoszenia i opuszczania sztankietu zwłaszcza w studiach telewizyjnych. „Opis ochronny wzoru patentowego”, 1997. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (pol.). 
  8. a b BSC System: Sztankiety teatralne (pol.). BSC. [dostęp 2016-12-22].