Szwedzkie Góry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szwedzkie Góry
Oz Budzyński
Ilustracja
Widok od zachodu (z platformy widokowej)
Państwo  Polska
Położenie Wielkopolski Park Narodowy
Pasmo Oz Bukowsko-Mosiński
Położenie na mapie Mosiny
Mapa konturowa Mosiny, po lewej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Szwedzkie Góry”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Szwedzkie Góry”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Szwedzkie Góry”
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa konturowa powiatu poznańskiego, na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Szwedzkie Góry”
Położenie na mapie gminy Mosina
Mapa konturowa gminy Mosina, blisko centrum na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Szwedzkie Góry”
Ziemia52°14′46,9″N 16°49′27,9″E/52,246361 16,824417

Szwedzkie Góry (Oz Budzyński) – zespół pięciu wzniesień na ozie Bukowsko-Mosińskim, w jego wschodniej części, na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego (teren miasta Mosina), w sąsiedztwie obszaru ochrony ścisłej Jezioro Budzyńskie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wilczomlecz sosnka na terenie ozu
Platforma widokowa

Teren jest porośnięty głównie borem sosnowym, a zamyka go część składająca się z pięciu wylesionych pagórków, będących właściwymi Szwedzkimi Górami. W okresie średniowiecznym oz został przekształcony w celach obronnych - przekopano go w kilku miejscach, a uzyskanym materiałem podwyższono pozostałe formacje. W zagłębieniach, podczas prac archeologicznych, zostały znalezione różnorakie odpadki (fragmenty naczyń glinianych, kości zwierzęce i groty bełtów). Według legendy w czasie potopu szwedzkiego stacjonowały tu wojska szwedzkich najeźdźców, co dało asumpt obecnej nazwie[1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Na terenie południowej części ozu od 2012[1] wykonano w ramach projektu POIS.05.01.00-00-365/12 Ochrona in situ siedlisk Natura 2000 oraz zagrożonych gatunków flory na terenie Ostoi Wielkopolskiej i Wielkopolskiego Parku Narodowego zabiegi ochronne zmierzające do przekształcenia lasów zniekształconych dawną gospodarką leśną i rewitalizacji muraw napiaskowych[2] z roślinnością stepową. Murawy takie zajmowały dawniej na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego około 20 hektarów, ale m.in. z uwagi na sukcesję wtórną ich powierzchnia znacząco się skurczyła. Naraża to na szkodę związane z nimi gatunki flory i fauny, ściśle uzależnione od ekosystemu o niskiej wilgotności i wysokich temperaturach. Proces zanikania muraw napiaskowych na terenie Ozu Budzyńskiego opisano po raz pierwszy w 2005. Końcówka ozu, położona przy chronionym jeziorze Budzyńskim, przestała być ekstensywnie użytkowana rolniczo i doszło tu do zaniku muraw oraz rozwoju roślinności krzewiasto-drzewiastej z dominującym udziałem klona jesionolistnego (gatunku inwazyjnego). Podczas prac przywracających murawy usunięto rośliny drzewiaste i krzewiaste, przy jednoczesnym zachowaniu stromych stoków ozów. W związku z podjętymi działaniami zwiększył się udział roślin charakterystycznych dla muraw napiaskowych, takich jak: chaber nadreński, pięciornik piaskowy, wilczomlecz sosnka, przytulia właściwa oraz dziewanna firletkowa[3].

Lokalną faunę owadów reprezentują m.in.: kosarz pospolity, konik ciepluszek i paź królowej[1].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Do Szwedzkich Gór wyznakowano ścieżkę edukacyjną (czerwone trójkąty), której początek znajduje się na parkingu w Pożegowie, a koniec na drewnianej platformie widokowej nad jeziorem Budzyńskim[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Wielkopolski Park Narodowy, Szwedzkie Góry, tablica informacyjna in situ
  2. Wielkopolski Park Narodowy, tablica informacyjna przy Głazie Wodziczki
  3. Wielkopolski Park Narodowy, Murawy napiaskowe na Ozie Budzyńskim, tablica informacyjna przy punkcie widokowym na Ozie budzyńskim
  4. schemat ścieżki na parkingu w Pożegowie, tablica informacyjna