Szyk V2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Szyk V2 - szyk wyrazów w zdaniu oznajmującym, w którym orzeczenie znajduje się na drugim miejscu niezależnie od tego, jaka część mowy zajmuje pozycję pierwszą. Występuje m. in. w językach germańskich: angielskim, niemieckim, niderlandzkim, szwedzkim, norweskim[1]. W języku polskim, w którym nie obowiązuje szyk ścisły, orzeczenie często znajduje się na drugim miejscu[2].


Szyk V2 w języku szwedzkim[edytuj | edytuj kod]

Orzeczenie występuje zawsze na drugiej logicznej pozycji[3]

I går åkte jag till Motala (wczoraj pojechałem do Motali).
  • Na pierwszym miejscu w zdaniu, zwanym w gramatyce szwedzkiej fundamentem, występuje najczęściej podmiot[4]. Może on przyjmować formę rzeczownika, zaimka, zdania podrzędnego.
  • Zwykle logiczną pozycję fundamentu zajmuje okolicznik czasu. Jako fundament mogą wystąpić również okolicznik miejsca, przyczyny, sposobu bądź dopełnienie, ale tylko w użyciu emfatycznym[4]: Med honom vill ja inte tala (z nim nie chcę rozmawiać); normalnym szykiem zdania jest w tym wypadku: Jag vill inte tala med honom.

Przypisy

  1. Henrik Rosenkvist: Referential Null Subjects in Germanic Languages – an Overview (ang.). Centre for Languages and Literature, Lund Universit. [dostęp 2011-10-13].
  2. Syntax of the Polish Language. [dostęp 2011-10-13].
  3. Maria Bolander: Funktionell svensk grammatik. Sztokholm: Liber, 2002. ISBN 91-47-05054-3.
  4. 4,0 4,1 Aleksander Szulc: Gramatyka dydaktyczna języka szwedzkiego. Kraków: Uniwersytet Jagielloński, 1992, s. 154. ISBN 83-233-0584-6.