Część mowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Część mowy – specyficzna dla danego języka, wyróżniona głównie na podstawie kryteriów składniowych i fleksyjnych klasa wyrazów (zobacz też klasyfikacja części mowy)[1].

Nie istnieją żadne "uniwersalne" części mowy, które istniałyby w każdym języku, i - choć często dla "podobnych" klas różnych języków używa się tej samej nazwy, np. "rzeczownik" w języku polskim i w języku angielskim - są to jednak zupełnie różne twory[2][3].

Co więcej dla danego języka istnieć może wiele bardzo różnych od siebie klasyfikacji części mowy. Po pierwsze nie jest jasne rozróżnienie między pełną "częścią mowy" a jedną z form jakiejś innej części - np. przysłówek odprzymiotnikowy w języku angielskim można traktować jako część mowy lub też jako formę przymiotnika. Są również problemy z zaszeregowaniem niektórych wyrazów, takich jak np. stokroć, trzeba, powinien[4]. Przykładem może być klasyfikacja części mowy wg Tadeusza Milewskiego[5]:

Wyrazy Nazywające Wskazujące Szeregujące
Prymarne Rzeczowniki: las, białość Zaimki: ja, ty, on Liczebniki główne: jeden, dwa, trzy
Sekundarne Przymiotniki: zielony, miły Zaimki dzierżawcze: mój, twój, nasz Liczebniki porządkowe: pierwszy, siódmy
Tercjarne Przysłówki: biało, dobrze Zaimki przysłówkowe: tu, tam Liczebniki przysłówkowe: dwojako, trojako


Podział części mowy[edytuj]

Części mowy (w języku polskim) dzielą się na[6][7]:

a) Odmienne:

b) Nieodmienne:

Przypisy

  1. Milewski 1967 ↓, s. 97.
  2. Milewski 1967 ↓, s. 97-98.
  3. Milewski 1967 ↓, s. 125-126.
  4. Nagórko 2007 ↓, s. 116.
  5. Milewski 1967 ↓, s. 107.
  6. Bąk 1977 ↓, s. 161-191.
  7. Nagórko 2007 ↓, s. 115-116.

Bibliografia[edytuj]