Talonid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Talonid (także piętka) – powierzchnia korony dolnych zębów trzonowych, występująca po raz pierwszy u pierwszych ssaków łożyskowych, natomiast współcześnie obecna u części owadożernych, nietoperzy oraz naczelnych. Zlokalizowana jest za trigonidem.

U człowieka występuje z 3 podstawowymi guzkami, tj. hypokonidem, entokonidem i hypokonulidem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]