Tarkus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tarkus
Album studyjny Emerson, Lake and Palmer
Wydany 1971
Nagrywany styczeń 1971
Gatunek rock progresywny
Długość 38:55
Wydawnictwo Island, Cotillion, Atlantic
Producent Greg Lake
Oceny
Album po albumie

Tarkus – drugi album studyjny zespołu Emerson, Lake and Palmer, wydany 14 marca 1971 roku w Wielkiej Brytanii przez wytwórnię Island, a w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie przez Cotillion.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Tytułowy utwór, „Tarkus”, trwający 21 minut i wypełniający pierwszą stronę longplaya jest jedną z najwcześniejszych i najbardziej znaczących, wieloczęściowych suit rocka progresywnego. Zamiarem Keitha Emersona, który już wcześniej zgłębiał muzykę Béli Bartóka i Alberta Ginastery, było stworzenie utworu, którego nie było wcześniej, a który miały cechować: perkusyjne brzmienie instrumentów klawiszowych, mocne rytmy i atonalność. Greg Lake uważał początkowo, że otwór będzie zbyt radykalny, jednak później dał się przekonać. Utwór składa się z siedmiu części połączonych w całość, bez przerw. Najdłuższa część trwa nieco mniej niż 4 minuty, a najkrótsza – niewiele ponad minutę. Części: pierwsza, trzecia, piąta i siódma są instrumentalne, w pozostałych pojawia się wokal[5]. Muzycy wyszli poza zasady formalne przyjęte w muzyce rockowej, takie jak: budowa okresowa, powtórzenia i zwroty kadencyjne, a wykorzystali przetworzenia motywów oraz progresje. Partie instrumentalne miały charakter swobodnych improwizacji. Kompozycję cechowała przemyślana aranżacja na organy Hammonda, syntezator Mooga, gitary, perkusję i głos. Pod względem literackim piosenki stanowiły opowieść o opancerzonym, nieziemskim potworze i miały pacyfistyczną wymowę[6].

Wśród utworów z drugiej strony albumu uwagę zwracały dwie połączone ze sobą piosenki: „The Only Way (Hymn)” oraz „Infinite Space (Conclusion)”. Pierwszą, rozwinięta z toccaty F-dur Johanna Sebastiana Bacha, zaśpiewał Greg Lake z towarzyszeniem organów kościoła św. Marka w Londynie. Druga kompozycja, rozwinięta z tematu preludium d-moll z Das Wohltemperierte Klavier, została opracowana na fortepian, gitarę basową i perkusję i nasycona jazzową atmosferą. Tematem tekstu było pytanie sens człowieczeństwa i przyszłość ludzkości w kontekście XX-wiecznych zbrodni wojennych. Przeciwwagę dla nich stanowiły dwie lżejsze piosenki: „Jeremy Bender” i rock and rollowy „Are You Ready, Eddy?”, dedykowany realizatorowi nagrania, Eddiemu Offordowi[7].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Zestaw utworów na wydawnictwie winylowym, wydanym w 1971 roku[8]:

Strona 1[edytuj | edytuj kod]

Nr Tytuł Autorzy Długość
Tarkus
1. Eruption Emerson 2:43
2. Stones of Years Emerson/Lake 3:43
3. Iconoclast Emerson 1:16
4. Mass Emerson/Lake 3:09
5. Manticore Emerson 1:49
6. Battlefield Lake 3:57
7. Aquatarkus Emerson 3:54

Strona 2[edytuj | edytuj kod]

Nr Tytuł Autorzy Długość
1. Jeremy Bender Emerson/Lake 1:41
2. Bitches Crystal Emerson/Lake 3:54
3. The Only Way (Hymn) * Emerson/Lake 3:50
4. Infinite Space (Conclusion) Emerson/Lake/Palmer 3:18
5. A Time and a Space Emerson/Lake/Palmer 3:00
6. Are You Ready, Eddy? Emerson/Lake/Palmer 2:09

* Themes used in Introduction & bridge only – Toccata in “F” & Prelude VI, Bach

Skład zespołu[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. François Couture w: AllMusic: Emerson, Lake & Palmer: Tarkus (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2018-10-13].
  2. Sputnikmusic: Emerson, Lake and Palmer: Tarkus (ang.). www.sputnikmusic.com. [dostęp 2018-10-13].
  3. Progarchives.com: Tarkus Emerson Lake & Palmer (ang.). www.progarchives.com. [dostęp 2018-10-13].
  4. Rate Your Music: Tarkus (ang.). rateyourmusic.com. [dostęp 2018-10-13].
  5. Macan 1997 ↓, s. 87.
  6. Weiss 1991 ↓, s. 203.
  7. Weiss 1991 ↓, s. 203–204.
  8. Discogs: Emerson, Lake & Palmer – Tarkus (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2018-10-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]