Tathata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budda

Tathata (skt. tathatā तथता) – takość – w buddyzmie istota bytu, jego głęboka natura. Za życia Budda mówił o sobie jako Tathagata, co może oznaczać zarówno „ten, kto się w ten sposób” lub „ten, który odszedł w ten sposób” i poprawnie można odczytać to jako „ten, który osiągnął takość”, ale niewyrażalne jest to w języku[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oxford dictionary of Buddhism; P296
  2. oxford dictionaries [1]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Some Logical Aspects of Nagarjuna's System [2]