Tellurek ołowiu(II)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tellurek ołowiu(II)
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny PbTe
Masa molowa 334,80 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 1314-91-6
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Tellurek ołowiu(II), PbTe – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tellurków stosowany jako półprzewodnik.

Właściwości[edytuj]

  • Przenikalność elektryczna ~1000.
  • Masa efektywna elektronu ~ 0,01 me
  • Przerwa energetyczna, ΔEg=0,25 eV|T=0 K; 0,32 eV|T=300 K
  • Ruchliwość elektronów, μn=1600 cm²/(V·s)>|T=0 K6000 cm²/(V·s)>|T=300 K
  • Ruchliwość dziur, μp=600 cm²/(V·s)>|T=0 K4000 cm²/(V·s)>|T=300 K

Zastosowanie[edytuj]

Tellurek ołowiu(II) jest często dodatkiem do cyny, z którą tworzy tellurek cyny(II), używany do produkcji detektorów podczerwieni. Używany jest też w materiałach termoelektrycznych ze względu na dobrą przewodność cieplną.