Tenis na wózkach na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tenis na wózkach na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012
Tenis na wózkach na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012
Miejsce  Wielka Brytania
Londyn
Obiekt Eton Manor
Nawierzchnia Twarda
Data 01–08.09.2012
Zwyciężczynie
Gra pojedyncza
Japonia Shingo Kunieda
Gra podwójna
Szwecja Stefan Olsson
Szwecja Peter Vikstrom
Gra pojedyncza
Holandia Esther Vergeer
Gra podwójna
Holandia Marjolein Buis
Holandia Esther Vergeer
Gra pojedyncza na quadach
Izrael No’am Gerszoni
Gra podwójna na quadach
Stany Zjednoczone Nicholas Taylor
Stany Zjednoczone David Wagner
2008 2016
Strona internetowa

Tenis na wózkach na Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich 2012 – turniej tenisa ziemnego na wózkach, który rozgrywany był w dniach 1–8 września 2012 roku podczas igrzysk paraolimpijskich w Londynie. Zawodnicy zmagali się na obiektach Eton Manor[1]. 112 tenisistów rywalizowało w sześciu konkurencjach: singlu i deblu mężczyzn oraz kobiet, a także zawodach mikstowych (na quadach). Paraolimpijski turniej tenisowy był organizowany przez Londyński Komitet Organizacyjny Igrzysk Olimpijskich i Paraolimpijskich 2012 oraz zarządzany przez ITF w imieniu MKOl.

Turniej[edytuj]

Turniej tenisowy rozgrywano po raz szósty na letnich igrzyskach paraolimpijskich (z wyjątkiem jednej paraolimpiady, na której był rozgrywany demonstracyjnie). Zawody rozgrywano na twardych kortach Eton Manor, cztery tygodnie po zawodach tenisowych na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012. Ze względu na turniej paraolimpijski, podczas wielkoszlemowego US Open 2012 nie rozgrywano zawody dla tenisistów na wózkach[2].

Uczestnicy zawodów tenisowych na XIV Letnich Igrzyskach Paraolimpijskich[edytuj]

W zawodach tenisa ziemnego wystąpiło 112 zawodników: 80 mężczyzn i 32 kobiety. Każdy kraj mógł wystawić czterech przedstawicieli w rozgrywkach pojedynczych, trzech w turnieju miksta pojedynczego, dwa deble w rozgrywkach podwójnych i jedną drużynę w zawodach miksta podwójnego. Zawodnicy na quadach (w mikście) musieli posiadać paraliż minimum na trzy kończyny.

Medaliści[edytuj]

Konkurencja Gold medal Paralympics.svg Złoty medal Silver medal Paralympics.svg Srebrny medal Bronze medal Paralympics.svg Brązowy medal
singel kobiet na wózkach Holandia Esther Vergeer Holandia Aniek van Koot Holandia Jiske Griffioen
singel mężczyzn na wózkach Japonia Shingo Kunieda Francja Stéphane Houdet Holandia Ronald Vink
debel kobiet na wózkach Holandia Marjolein Buis
Holandia Esther Vergeer
Holandia Jiske Griffioen
Holandia Aniek van Koot
Wielka Brytania Lucy Shuker
Wielka Brytania Jordanne Whiley
debel mężczyzn na wózkach Szwecja Stefan Olsson
Szwecja Peter Vikström
Francja Frederic Cattaneo
Francja Nicolas Peifer
Francja Stéphane Houdet
Francja Michael Jeremiasz
gra pojedyncza na quadach Izrael No’am Gerszoni Stany Zjednoczone David Wagner Stany Zjednoczone Nicholas Taylor
gra podwójna na quadach Stany Zjednoczone Nicholas Taylor
Stany Zjednoczone David Wagner
Wielka Brytania Andy Lapthorne
Wielka Brytania Peter Norfolk
Izrael No’am Gerszoni
Izrael Shraga Vainberg

Tabela medalowa[edytuj]

Miejsce Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1  Holandia 2 2 2 6
2  Stany Zjednoczone 1 1 1 3
3  Izrael 1 0 1 2
4  Japonia 1 0 0 1
 Szwecja 1 0 0 1
6  Francja 0 2 1 3
7  Wielka Brytania 0 1 1 2
Razem 6 6 6 18

Klasyfikacje[edytuj]

Klasyfikacja jest niezbędna w sportach dla zawodników niepełnosprawnych, gdyż minimalizuje wpływ upośledzenia na wynik rozgrywek. Zasady klasyfikacji Międzynarodowej Federacji Tenisa na Wózkach pozwalają sportowcom nie w pełni sprawnych wyrównywać szanse, których mieliby mniej w spotkaniu z tenisistą w pełni sprawnym.

Klasyfikacja wyznacza też grupy zawodników poprzez zbadanie stopnia niepełnosprawności do wykonywania działań w tym sporcie. W tenisie na wózkach istnieją dwie klasy – otwarta i dla zawodników na quadach. Różnica polega m.in. na tym, że upośledzenie sportowców w klasie otwartej jest mniejsze i nie wpływa na pracę rąk i dłoni. U zawodników poruszających się na quadach ramiona i nogi są osłabione, co ogranicza ich zdolność do obsługi rakiety i poruszania się na wózku inwalidzkim[3].

Harmonogram zawodów[edytuj]

Zawody miały miejsce pomiędzy 1 a 8 września[4].

Harmonogram zawodów[4]
Konkurencja Dzień
Kobiety 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.
Singel 1R 2R QF SF Bronze medal Paralympics.svg Gold medal Paralympics.svg
Debel 1R QF SF Bronze medal Paralympics.svg Gold medal Paralympics.svg
Mężczyźni 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.
Singel 1R 2R 3R QF SF Silver medal Paralympics.svg
Debel 1R 2R QF SF Silver medal Paralympics.svg
Quady 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.
Singel 1R QF SF Bronze medal Paralympics.svg Gold medal Paralympics.svg
Debel QF SF Silver medal Paralympics.svg
1R/2R/3R 1., 2. i 3. runda QF ćwierćfinał SF półfinał Bronze medal Paralympics.svg mecz o brązowy medal Gold medal Paralympics.svg mecz o złoty medal Silver medal Paralympics.svg mecze o złoty i brązowy medal

Przypisy

  1. Eton Manor (ang.). W: Venues [on-line]. London 2012. [dostęp 2012-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-10)].
  2. Wheelchair Competition (ang.). usopen.org. [dostęp 2012-08-17].
  3. Wheelchair Tennis – Classification (ang.). London 2012. [dostęp 2012-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-08)].
  4. a b Wheelchair Tennis – Schedule & Results (ang.). London 2012. [dostęp 2012-08-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-05)].

Bibliografia[edytuj]