Teoria krążenia elit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Teoria krążenia elit – koncepcja stworzona przez Vilfreda Pareta[1]. Zgodnie z tą teorią, w życiu politycznym istnieje cykliczny proces polegający na tym, że elity po przegranej walce o władzę przechodzą do opozycji i wkładają więcej wysiłku, aby dojść do władzy. Tym samym ich szanse na objęcie władzy zwiększają się, zaś po dojściu do władzy elity tracą impet w dalszej o nią walce. W ten sposób następuje ciągła wymiana pozycji społecznych elit z opozycji i koalicji[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Gracjana Dutkiewicz. O pojęciu i istocie zjawiska elit. „Colloquium Wydziału Nauk Humanistycznych i Społecznych Akademii Marynarki Wojennej”, s. 177 (3), lipiec 2012. Akademia Marynarki Wojennej. ISSN 2081-3813.