Tinta barroca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tinta barroca
‘Tinta Barroca’
Ilustracja
Grono i liść odmiany
Gatunek winorośl właściwa
(Vitis vinifera)
Inne nazwy boca de mina, tinta barocca
Pochodzenie Portugalia
Ważne regiony uprawy Portugalia (Douro)
Identyfikator VIVC 12462
Przeznaczenie owoców wino
Kolor skórki czerwonoczarny
Charakterystyczne aromaty czereśnie, jeżyny[1]
Cechy uprawowe
Dojrzewanie wczesne[1]

Tinta barroca – czerwona odmiana winorośli, pochodząca z Portugalii[2]. Jedna z podstawowych odmian do produkcji wina porto, używana także jako surowiec na wina stołowe[1][3][4].

Pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

Tinta barroca pochodzi z regionu Douro w Portugalii[1]. Dawna nazwa, tinta grossa wyszła z użycia[1]. Szczep jest spokrewniony z lokalnym szczepem touriga franca[1].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Tinta barroca jest odmianą dojrzewającą wcześnie, około dwa tygodnie przed innymi w regionie Douro[1]. Plony są wysokie, a wzrost bujny[1]. Źle znosi upał, dlatego jest uprawiana raczej w niżej położonych częściach doliny Douro, Baixo Corgo i Cima Corgo i na północnych stokach[1][5]. Grona mają wysoką zawartość cukrów, która przekłada się na wysoką zawartość alkoholu[1][4].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Tinta barroca jest jedną z podstawowych odmian do produkcji porto i wnosi w nie strukturę, alkohol i bukiet[6]. W oficjalnej klasyfikacji odmian stanowiących surowiec na porto tinta barroca uzyskała ocenę dobrą[5]. Oferowane są także wina odmianowe, którym zarzuca się brak złożoności i wystarczającego poziomu kwasowości[1]. Te niedomagania okazują się przydatne do łagodzenia zbyt wyrazistych win[5].

Odmiana jest dopuszczona do produkcji win apelacji Douro oraz regionalnych z obszaru Trás-os-Montes i Varosa[5].

Rozpowszechnienie[edytuj | edytuj kod]

Portugalskie uprawy tinta barroca w 2010 roku liczyły 4455 ha[1]. Odmiana jest ważną odmianą w portugalskim regionie Douro[1]. W 2004 udział w areale tamtejszych winnic wynosił 11,2% (za odmianami touriga franca i tempranillo znaną jako tinta roriz)[1].

Tinta barroca jest uprawiana w Republice Południowej Afryki z przeznaczeniem na wina wzmacniane w stylu porto, a czasem na odmianowe wina stołowe[1].

Synonimy[edytuj | edytuj kod]

Tinta barroca jest znana jako boca de mino i tinta barocca[1], a także jako baroccas, barroca, tinta gorda, tinta grossa (nieprawidłowo)[1], tinta vigaria[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 1056-1057. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.)
  2. a b Tinta barroca w bazie danych Instytutu Uprawy Winorośli Geilweilerhof (ang.). [dostęp 11 października 2014].
  3. Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 74. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.)
  4. a b Joachim Krieger: Portugalia. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 665. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  5. a b c d Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 331-335. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  6. Karen MacNeil: The Wine Bible. Nowy Jork: Workman Publishing, 2001, s. 487. ISBN 978-1-56305-434-1. (ang.)