Tiohemiacetale

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tiohemiacetale – grupa siarkoorganicznych związków chemicznych, siarkowych analogów hemiacetali[1].

Tiohemiacetale dzielą się na[1]:

  • monotiohemiacetale o wzorze ogólnym R2C(SR')OH lub R2C(OR')SH (R' ≠ H),
    • monotiohemiketale, gdy R ≠ H,
  • ditiohemiacetale o wzorze ogólnym R2C(SR')SH (R' ≠ H),
    • ditiohemiketale, gdy R ≠ H.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Thiohemiacetals [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson, Compendium of Chemical Terminology (Gold Book), International Union of Pure and Applied Chemistry, wyd. 2, Oxford: Blackwell Scientific Publications, 1997, ISBN 0-9678550-9-8. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata, Thiohemiacetals, A. Jenkins (aktualizowanie), 2006–, DOI10.1351/goldbook.T06355 (ang.).