Torfowiec kończysty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Torfowiec kończysty
Torfowiec kończysty: zdjęcie
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Gromada mchy
Klasa torfowce
Rząd torfowce
Rodzina torfowcowate
Rodzaj torfowiec
Gatunek torfowiec kończysty
Nazwa systematyczna
Sphagnum fallax (Klinggr.) Klinggr.
Schriften Naturf. Ges. Danzig Ser. 2, 5 (1): 209, 1881
Synonimy

Sphagnum recurvum auct. non P.Beauv., S. apiculatum Lindb., Sphagnum intermedium Hoffm., Sphagnum pulchricoma C. Muell.

Torfowiec kończysty[2], torfowiec odgięty (Sphagnum fallax (Klinggr.) Klinggr.) – gatunek mchu z rodziny torfowcowatych. Jeden z najczęściej występujących torfowców w Polsce. Jego zasięg obejmuje Europę, Azję i Amerykę Północną.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Główki
Liść łodyżkowy
Liść gałązkowy
Pokrój
Mech tworzy zbite, dywanowe darnie, barwy zielonej, białawej lub jasnobrązowej.
Budowa gametofitu
Łodyżki sztywne, długości do 20 cm. Liście łodygowe są równobocznie trójkątne, w nasadzie rozszerzone, o bokach długości 1 mm, na szczycie z ostrym kończykiem. Komórki wodne w tych liściach zwykle bez listewek. Liście gałązkowe są lancetowate i osiągają 2 mm długości przy 0,6 mm szerokości. Pory w komórkach wodnych znajdują się głównie w kątach stykających się komórek.
Budowa sporofitu
Puszki tworzą się dość często. Zarodniki są żółte, gładkie lub słabo brodawkowane.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

W obrębie tego gatunku wyróżnianych było się szereg niższych taksonów, czasem podnoszonych do rangi gatunków. Obecnie według bazy danych ITIS podgatunki te i odmiany nie są uznawane i traktowane są jako synonimy odmiany typowej Sphagnum recurvum recurvum P. Beauv[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek jest objęty w Polsce ochroną częściową od 2001 roku. Status ochronny utrzymany został w 2004 i 2014 roku (Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin)[5][6][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. B. Goffinet, W.R Buck, A.J. Shaw: Classification: mosses (ang.). University of Connecticut, 2008–. [dostęp 2015-06-01].
  2. Ryszard Ochyra, Jan Żarnowiec, Halina Bednarek-Ochyra: Census catalogue of Polish mosses. Kraków: Insitute of Botany of the Polish Academy of Sciences, 2003. 83-85444-84-X.
  3. Sphagnum recurvum P. Beauv. (ang.). Integrated Taxonomic Information System. [dostęp 2008-09-01].
  4. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  5. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 11 września 2001 r. w sprawie listy gatunków roślin rodzimych dziko występujących objętych ochroną gatunkową ścisłą częściową oraz zakazów właściwych dla tych gatunków i odstępstw od tych zakazów (Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1167).
  6. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r. w sprawie gatunków dziko występujących roślin objętych ochroną (Dz. U. z 2004 r. Nr 168, poz. 1764).
  7. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz. U. z 2014 r. Nr 0, poz. 1409).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Kłosowski, Grzogorz Kłosowski: Rośliny wodne i bagienne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2006. ISBN 978-83-7073-248-6.
  2. Bronisław Szafran: Musci – Mchy. Flora słodkowodna Polski, tom 16. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1963.