Turzyca Bueka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Turzyca Bueka
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina ciborowate
Rodzaj turzyca
Gatunek turzyca Bueka
Nazwa systematyczna
Carex buekii Wimm.
Fl. Schles., ed. 3: 81 (1857)
Synonimy

Carex banatica Heuff.
Carex cespitosa var. buekii (Wimm.) Fiori

Turzyca Bueka (Carex buekii) – gatunek rośliny z rodziny ciborowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj]

Występuje od Niemiec i Włoch na zachodzie po Kazachstan na wschodzie[2]. W Polsce znana tylko z jednego obecnie istniejącego stanowiska, położonego w południowo-wschodniej Polsce[3].

Morfologia[edytuj]

Postrzępione pochwy liściowe
Kłos żeński
Pokrój 
Roślina rozłogowa.
Łodyga
Do 120 cm wysokości, ostrokanciasta, szorstka, u nasady pokryta jasnobrunatnymi, ostrogrzbiecistymi, postrzępionymi pochwami.
Liście
Szerokości 4-9 mm, z podwiniętym brzegiem.
Kwiaty
Kwiaty zebrane w ok. 8 wąskich, wałeczkowatych kłosów o długości 4-10 cm. Na szczycie pędu kwiatowego występuje 1-3 kłosów męskich, pozostałe boczne to kłosy żeńskie. Podsadka dolnego kłosa liściowata, krótsza od kłosa. Przysadki czarne, na grzbiecie z jaśniejszą kreską, tępe, długości pęcherzyków. Pęcherzyki o długości 2,5 mm, zielone, jajowate, z niewielkim dzióbkiem. Znamion 2[4].

Biologia i ekologia[edytuj]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na brzegach wód i na łąkach. Kwitnie w kwietniu i maju.

Zagrożenia[edytuj]

Gatunek umieszczony na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006) w kategorii R (wymierający - krytycznie zagrożony)[5]. W wydaniu z 2016 roku otrzymał kategorię NT (bliski zagrożenia)[6]. Tę samą kategorię posiada w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin[7].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-11-22].
  2. Carex buekii na eMonocot [dostęp 2013-11-22].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ​ISBN 83-915161-1-3​.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ​ISBN 83-89648-38-5​.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.
  7. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone.. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.