Typ pierwszoklasowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Typ pierwszoklasowy – obiekt, który spełnia poniższe właściwości:

  • może być przechowywany w zmiennej i strukturach danych,
  • może być przekazywany jako parametr do procedury/funkcji,
  • może być zwracany przez procedury/funkcje,
  • może być tworzony na bieżąco,
  • posiada tożsamość (niezależną od nazwy),

Czyli musi mieć takie same właściwości jak typy wbudowane[1].

W językach silnie obiektowych, takich jak Python, wszystko jest typem pierwszoklasowym (liczby, klasy, łańcuchy znaków, listy, funkcje).

Jeżeli w danym języku funkcje są typem pierwszoklasowym, to można w nich tworzyć funkcje wyższego rzędu, jest to cecha języków funkcyjnych[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aravinth 2017 ↓, s. 67.
  2. Caya 2019 ↓, s. 169.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]