Ustawowy próg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ustawowy próg – kwota stanowiąca kryterium rzeczowe rozgraniczające przestępstwa i wykroczenia skarbowe[1] Kwota określana ustawowym progiem jest równa pięciokrotności minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia czynu zabronionego. Kwota ta wyraża się w narażonej lub uszczuplonej należności publicznoprawnej bądź stanowi wartość przedmiotu czynu.

Przykłady użycia określenia "ustawowy próg" w Kodeksie karnym skarbowym:

Art. 76 § 3 kks
Jeżeli kwota narażona na nienależny zwrot podatku nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1
podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Art. 101 § 2 kks
Jeżeli wartość przedmiotu obrotu, o którym mowa w § 1, nie przekracza ustawowego progu, sprawca
podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Art. 53 § 6 w zw. z art. 53 § 3 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U. z 2017 r. poz. 2226).