Vilja Savisaar-Toomast

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vilja Savisaar
RK Vilja Savisaar-Toomast.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 sierpnia 1962
Antsla
Przynależność polityczna Estońska Partia Reform
Odznaczenia
Order Herbu Państwowego IV Klasy (Estonia)

Vilja Savisaar-Toomast z domu Laanaru (ur. 15 sierpnia 1962 w Antsli) – estońska polityk i psycholog, była posłanka, od 2009 do 2014 deputowana do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończyła w 1985 psychologię na Uniwersytecie w Tartu. Trzy lata później została absolwentką studiów podyplomowych w Instytucie Patologii Ogólnej i Molekularnej. Do 1990 pracowała jako psycholog w sektorze prywatnym. Od 1990 do 2002 była redaktorem naczelnym i dyrektorem wykonawczym różnych czasopism.

W 1990 wchodziła w skład rady Ludowego Frontu. W latach 1990–1992 pracowała także jako asystentka Edgara Savisaara, ówczesnego premiera Estonii. Pełniła później funkcję asystenta jednego z posłów oraz doradcy ministra spraw wewnętrznych, a także urzędnika w administracji Tallinna. W 1997 wstąpiła do kierowanej przez swojego męża Estońskiej Partii Centrum.

W latach 1999–2002 była radną Tallinna. Od 2003 do 2009 przez dwie kadencje sprawowała mandat posłanki do Zgromadzenia Państwowego (Riigikogu). W wyborach w 2009 kandydowała z listy Partii Centrum posłanką do Parlamentu Europejskiego. Do PE dostała się po rezygnacji Edgara Savisaara z objęcia mandatu. Przystąpiła do grupy Porozumienia Liberałów i Demokratów na rzecz Europy oraz Komisji Transportu i Turystyki. 9 kwietnia 2012 ogłosiła decyzję o opuszczeniu Partii Centrum[1][2]. W czerwcu 2013 została członkinią Partii Reform[3]. W 2014 nie uzyskała reelekcji do PE. W wyborach krajowych w 2015 nie uzyskała mandatu, natomiast prawo do jego objęcia otrzymała kilka tygodnie później w miejsce jednego z nowo powołanych ministrów[4].

Stanęła także na czele Estońskiego Związku Siatkówki. Odznaczona Orderem Herbu Państwowego IV klasy. Od 1996 była żoną Edgara Savisaara, z którym rozwiodła się w 2009.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]