Wężojad górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wężojad górski
Spilornis kinabaluensis[1]
W. L. Sclater, 1919
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Plemię Circaetini
Rodzaj Spilornis
Gatunek wężojad górski
Synonimy
  • Spilornis cheela kinabaluensis W. L. Sclater, 1919
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Wężojad górski[3] (Spilornis kinabaluensis) – gatunek ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Jest endemiczny dla północnej części wyspy Borneo[4]. Narażony na wyginięcie.

Systematyka
Takson ten po raz pierwszy został opisany naukowo przez Williama Lutleya Sclatera, który uznał go za podgatunek wężojada czubatego i nadał mu nazwę Spilornis cheela kinabaluensis. Holotyp pochodził z góry Kinabalu[4]. Obecnie wężojad górski jest klasyfikowany jako odrębny, monotypowy gatunek[4][5][6].
Morfologia
Głowa i plecy mają czarne upierzenie, z białymi cętkami wzdłuż ramion. Klatka piersiowa jest rudo-brązowa, brzuch czerwonawy z białymi plamkami, ogon czarny z białym, prostopadłym pasem pośrodku, dziób i nogi jasnożółte. Osobniki tego gatunku osiągają długość 51–56 cm.
Ekologia i zachowanie
Wężojady górskie żyją głównie w lasach reglowych, na wysokości od 750 do 2900 m n.p.m. Nie migrują[6]. Żywią się wężami i jaszczurkami.
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2000 roku uznaje wężojada górskiego za gatunek narażony (VU – vulnerable); wcześniej, od 1994 roku miał on status DD (brak danych). Liczebność populacji szacuje się na 2500–9999 dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznaje się za spadkowy. Główne zagrożenie dla gatunku to utrata, degradacja i fragmentacja siedlisk[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spilornis kinabaluensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Spilornis kinabaluensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Circaetini Sundevall, 1836 (Wersja: 2019-03-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-11-16].
  4. a b c Kinabalu Serpent-eagle (Spilornis kinabaluensis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-17)].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Hoatzin, New World vultures, Secretarybird, raptors (ang.). IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-11-16].
  6. a b Species account: Kinabalu Serpent Eagle Spilornis kinabaluensis (ang.). W: Global Raptor Information Network [on-line]. The Peregrine Fund. [dostęp 2020-11-16].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]