Wężojad górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wężojad górski
Spilornis kinabaluensis[1]
(Sclater, 1919)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Rodzaj Spilornis
Gatunek Wężojad górski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Wężojad górski (Spilornis kinabaluensis) – gatunek ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych. Jego głowa i plecy mają czarne upierzenie, z białymi cętkami wzdłuż ramion. Klatka piersiowa jest rudo-brązowa, brzuch czerwonawy z białymi plamkami, ogon czarny z białym, prostopadłym pasem pośrodku, dziób i nogi jasnożółte. Osobniki tego gatunku osiągają długość 51-56 cm.

Żyją głównie w lasach reglowych, na wysokości od 750 do 2 900 m n.p.m. Gatunek ten jest endemiczny dla wyspy Borneo. Wężojady górskie żywią się wężami i jaszczurkami.

Przypisy

  1. Spilornis kinabaluensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Spilornis kinabaluensis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).

Bibliografia[edytuj]