Węzeł rycerski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Węzeł rycerski – motyw zdobniczy w formie trójpętlicowo ułożonego sznurka, charakterystyczny dla męskiego stroju góralskiego[1], często stanowiący podstawę parzenic. Jest to jeden z najstarszych typów parzenic, obecny w stroju górali sądeckich, gorczańskich czyli Białych Górali.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Olga Mulkiewicz, Parzenice gorczańskie, „Polska Sztuka Ludowa - Konteksty”, t.9 z. 4, 1955, ss. 217-222.