Wdowa (DTP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wdowa.jpg

Wdowa (ang. widow) – potoczne określenie błędu łamania tekstu, polegającego na pozostawieniu na końcu akapitu bardzo krótkiego, zazwyczaj jednowyrazowego, wiersza[1][2][3]. Jeśli wdowa jest jednowyrazowa i w dodatku jest słowem bardzo krótkim (mniej niż 3 znaki), to jest jednocześnie sierotką.

Wdową nazywa się czasem również samotny ostatni wiersz akapitu, który podczas błędnego formatowania tekstu znalazł się na nowej (następnej stronie) dokumentu. Poprawną nazwą dla tego błędu jest bękart[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jacek Mrowczyk: Niewielki słownik typograficzny. Czysty Warsztat, 2008, s. 111. ISBN 978-83-89945-20-4.
  2. Chorągiewki, wdowy, bękarty
  3. Szewce, bękarty i wdowy