Wieża Bubaqra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wieża Bubaqra
Torri ta' Bubaqra
Ilustracja
Widok wieży Bubaqra
Państwo  Malta
Miejscowość Bubaqra, Żurrieq
Adres Triq il-Torri / Misrah Santa Marija
Typ budynku Ufortyfikowana wieża mieszkalna
Inwestor Don Matteolo Pisani
Ukończenie budowy ~1579
Ważniejsze przebudowy XVIII w.
Pierwszy właściciel rodzina Roncali
Obecny właściciel Polly Fry[1]
Położenie na mapie Malty
Mapa lokalizacyjna Malty
Wieża Bubaqra
Wieża Bubaqra
Położenie na mapie Morza Śródziemnego
Mapa lokalizacyjna Morza Śródziemnego
Wieża Bubaqra
Wieża Bubaqra
Ziemia35°49′30,6″N 14°28′33,0″E/35,825167 14,475833
Strona internetowa

Wieża Bubaqra (malt. Torri ta' Bubaqra, ang. Bubaqra Tower) - ufortyfikowana wieża mieszkalna w Bubaqra, w granicach Żurrieq na Malcie. Została zbudowana jako wiejskie ustronie w 2. połowie XVI wieku. Wieża wraz z ogrodami została odnowiona i aktualnie służy jako rodzinne zacisze. Nosi oficjalną nazwę Bubaqra Palace (malt. Palazzo Bubaqra) i jest zaliczona do zabytków narodowych 2. klasy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieża Bubaqra została zbudowana około roku 1579 przez Don Matteolo Pisani, kapłana Zakonu Joannitów.[2] Br. Luret Zammit potwierdza, że została zbudowana przez br. Mattew (Matteolo) Pisani. Mówi, że pierwotnie została nazwana Torre del Greco, ponieważ mieszkała w niej grecka rodzina Roncali.[3]

Chociaż budowla była ufortyfikowana, pozostawała w prywatnych rękach i nie myślano o niej w kategoriach obronnych. Mimo tego, w niektórych momentach była prawdopodobnie włączana w strukturę obronną Malty, jak czyniono to w innych przypadkach, np. z wieżą Gauci i wieżą Mamo.[4]

Budowla została zmodyfikowana w XVIII wieku,[5] podczas rządów Wielkiego Mistrza Marc’Antonio Zondadariego, oraz około roku 1760,[3] i była podobno wykorzystywana jako miejsce nielegalnych spotkań pomiędzy członkami Zakonu (którzy ślubowali zachować celibat) oraz młodymi kobietami.[5]

Podczas II wojny światowej, w latach 1939-1945, budynek został zarekwirowany przez armię brytyjską,[3] lecz po zakończeniu wojny zwrócono go właścicielom.[6]

Wieża Bubaqra wraz z ogrodem została odrestaurowana[5] i służy teraz jako rodzinne zacisze.[7] Wieża umieszczona jest na liście National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands.[8] Budynek, na listach Malta Environment and Planning Authority (MEPA), znany jest oficjalnie jako Palazzo Bubaqra i ma status zabytku narodowego klasy 2.[9]

Wygląd wieży[edytuj | edytuj kod]

Wieża Bubaqra położona jest na terenie posiadłości rolniczej, otoczona jest przez ogród z drzewami cytrusowymi.[2] Wieża jest kwadratowa w kształcie, posiada cztery narożne wyniosłe turrety (rodzaj bartyzany).[8] Jej architektura wpłynęła prawdopodobnie na wygląd wieży Gourgion, zbudowanej w 2. połowie XVII wieku na Gozo.[10] Nad głównym wejściem do budynku znajduje się inskrypcja o treści religijnej.[3]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Fry, Polly (7 Cze 2016). Castle in Malta with private 5 acre walled garden and pool.. HomeAway. Dostęp 2016-06-16.
  2. a b Joe Azzopardi. The Gourgion Tower – Gone but not Forgotten (Part 1). „Vigilo”, s. 46, 10.2013. Din l-Art Ħelwa. ISSN 1026-132X (ang.). [zarchiwizowane z adresu 2014-02-11]. 
  3. a b c d Alfie Guillaumier: Bliet u Rhula Maltin. Klabb Kotba Maltin, 2005, s. 1028. ISBN 99932-39-40-2. (malt.)
  4. Zurieq – Blue Grotto (ang.). maltassist.co.uk. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-28)].
  5. a b c Mary Attard: Preti, Ball and catacombs (ang.). W: Times of Malta [on-line]. 2014-11-22. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-20)].
  6. Bubaqra Tower (ang.). Gozo Tourism Association. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-20)].
  7. About (ang.). bubaqra-tower.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-11)].
  8. a b Bubaqra Tower (ang.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands, 2013-06-28. [dostęp 2015-11-20].
  9. Gazzetta tal-Gvern ta' Malta (ang.). s. 4.
  10. Joe Azzopardi. The Gourgion Tower – Gone but not Forgotten (Part 1). „Vigilo”, s. 46, 10.2013. Din l-Art Ħelwa. ISSN 1026-132X (ang.). [zarchiwizowane z adresu 2014-02-11].