Wielobój kulturystyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wielobój kulturystycznydyscyplina sportowa wymyślona i uprawiana w Polsce w latach 60. XX w., oparta na kombinacji elementów kulturystyki (trening siłowy, pozowanie), gimnastyki i podnoszenia ciężarów (wyciskanie, przysiad, zarzut).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wielobój kulturystyczny był oryginalną dyscyplina sportową, wymyśloną przez ojca polskiej kulturystyki – redaktora Stanisława Zakrzewskiego pod koniec lat 50. XX w. Stworzenie jej było wynikiem dążenia Zakrzewskiego i skupionych przy nim nielicznych wówczas działaczy, którzy widząc nieprzychylną postawę władz wobec kulturystki jako takiej, tj. dyscypliny "zgniłego Zachodu", oraz pragnąc aby umięśniona sylwetka stała się jednym z elementów szerszego ruchu sportowego, dążącego do wypracowania ogólnej sprawności, siły i ładnego wyglądu człowieka (tzw. "polska szkoła kulturystyki"), wymyślili dyscyplinę wielobojową, która oprócz klasycznej kulturystki zawierała również boje siłowe i gimnastykę sprawnościową. Zawody organizowane w tej dyscyplinie nazywano mistrzostwami w wieloboju kulturystycznym. Do najsłynniejszych z nich należały Ogólnopolskie Zawody w Wieloboju Kulturystycznym organizowane w latach 1960-1969 na sopockich kortach. Pod koniec lat 60. była to nawet dyscyplina międzynarodowa, ale wyłącznie w obozie socjalistycznym. W 1969 zawody w wieloboju kulturystycznym rozegrano w ZSRR, a w 1971 w Czechosłowacji. Z czasem wielobój zaczął być wypierany przez klasyczną kulturystykę, która zyskiwała w Polsce coraz większą popularność. Wraz ze śmiercią Zakrzewskiego (1972) zaprzestano organizowania "mistrzostw w wieloboju", tj. najpierw z programu zawodów kulturystycznych zniknęła sam nazwa, następnie wyeliminowano układ gimnastyczny i stopniowo ograniczano boje, nadając zawodom z roku na rok formułę zgodną ze światowymi standardami, ustalonymi przez IFBB. W latach 70. na zawodach kulturystycznych w Polsce rozgrywano już tylko jeden bój siłowy – wyciskanie sztangi leżąc – z którego zrezygnowano ostatecznie w 1982 roku.

Konkurencje[edytuj | edytuj kod]

Program wieloboju podlegał w ciągu lat wielokrotnym modyfikacjom. Stosowano podział na kategorie wzrostowe oraz juniorów i seniorów.

konkurencje kulturystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • ocena postawy
  • ocena pozowania

konkurencje siłowe[edytuj | edytuj kod]

  • wyciskanie sztangi w leżeniu
  • przysiady ze sztangą na barkach
  • przysiady ze sztanga na klatce piersiowej
  • zarzucanie sztangi na klatkę piersiową
  • podciąganie na drążku

konkurencje gimnastyczne[edytuj | edytuj kod]

  • wyskok dosiężny
  • trójskok obunóż z miejsca

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]