Wieża obronna
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Ossetian_towers_in_Fiagdon.jpg/220px-Ossetian_towers_in_Fiagdon.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bc/Chateau_de_Dourdan.svg/220px-Chateau_de_Dourdan.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/Ch%C3%A2teau_de_Dourdan_en_2013_02.jpg/220px-Ch%C3%A2teau_de_Dourdan_en_2013_02.jpg)
Wieża obronna – wieża służąca jako element fortyfikacji, mogąca też pełnić samodzielne funkcje obronne. Wieże wznoszono z drewna lub murowano, na rozmaitych planach (kwadratowych, wielokątnych, okrągłych). Obiekty te służyły do obrony czołowej (czyli prowadzenia ostrzału na wprost) i pionowej (z góry w dół)[1].
Podobna w formie baszta różni się tym, że jest integralnie związana z obwodem obronnym i służy jego obronie[1].
Budowle obronne w postaci wież są znane od bardzo dawnych czasów, jak np. pochodzące z epoki żelaza szkockie brochy. Specyficzne, w szczególności dla fortyfikacji średniowiecznej, typy wież to:
- donżon – wieża obronna zamieszkiwana podczas pokoju;
- stołp – wieża obronna niezamieszkiwana podczas pokoju, tzw. wieża ostatecznej obrony[1];
- strażnica – element stałej fortyfikacji, w formie wolnostojącej wieży.
W fortyfikacji późnośredniowiecznej i nowożytnej pojawia się wieża artyleryjska, wyposażona w jedną lub więcej działobitnię. Wieże takie mogły być elementami systemu obronnego lub samodzielnymi dziełami, przystosowanymi do obrony okrężnej. Szczególnymi typami są:
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
- wieża artyleryjska (na jednostkach pływających)
- wieża obserwacyjna
- wieża pancerna
- baszta