William Hobart Royce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

William Hobart Royce (ur. 20 marca 1878 w Springfield w stanie Massachusetts, zm. 28 stycznia 1963[1]) – amerykański pisarz, kolekcjoner książek, bibliograf, badacz i znawca twórczości Honoriusza Balzaka, założyciel Balzac Society of America.

W 1897 ukończył Springfield High School[1]. Nie miał wyższych studiów. Sam mówił, że jego only university has been the New York Public Library[1]. Zajmował się handlem książkami. Pracował w American News Company i w Lexington Book Shop[1]. W 1908 ożenił się z Edą Marią Wallin[1]. W 1917 rozpoczął pracę w antykwariacie Gabriela Wellsa, z którym dzielił zainteresowanie powieściopisarstwem Balzaka[1]. Przez lata Royce zgromadził duży zbiór balzakianów. Córki pisarza, Eva Allen Royce i Abbie Anna Royce przekazały jego pisma Syracuse University's Special Collections Research Center[1]. Royce był autorem ponad dwunastu opracowań o Balzaku, w tym dzieł Balzac, Immortal (1926), A Balzac Bibliography (1929), Indexes to A Balzac Bibliography (1930) i Balzac as He Should Be Read (1946)[1]. Wydał też kilka tomików poetyckich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Biographical History (ang.). library.syr.edu. [dostęp 2017-06-10].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]