Wirusy satelitarne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wirusy satelitarnewirusy, których replikacja jest zależna od innych wirusów. Mogą kodować własne białka albo opierać się na innych wirusach zarówno dla enkapsydacji, jak replikacji[1][2][3][4][5].

Pierwszy wirus satelitarny opisano w 1962 r., był on powiązany z wirusem nekrozy tytoniu (TNV, ang. Tobacco necrosis virus)[6]. Niektóre wirusy satelitarne szkodzą wirusom-gospodarzom lub uniemożliwiają ich rozwój; są one nazywane wirofagami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. R.I.B. Francki. Plant virus satellites. „Annu. Rev. Microbiol.”. 39, s. 151-174, 1985. DOI: 10.1146/annurev.mi.39.100185.001055. 
  2. C. Fritsch, M.A. Mayo: Satellites of plant viruses. W: Plant viruses. C.L. Mandahar (red.). T. I. Structure and replication. Boca Raton, Floryda, USA: CRC Press, Inc., 1989, s. 289-321.
  3. J.M. Kaper: Modulation of viral plant diseases by secondary RNA agents. W: RNA genetics. E. Domingo, J.J. Holland, P. Ahlquist (red.). T. III. Variability in RNA genomes. Boca Raton, Floryda, USA: CRC Press, Inc., 1988, s. 171-194. ISBN 0-8493-6668-2.
  4. A.F. Murant. Satellites of plant viruses. „Annu. Rev. Phytopathol.”. 20, s. 49-70, 1982. DOI: 10.1146/annurev.py.20.090182.000405. 
  5. A.E. Simon. Satellite RNAs of plant viruses. „Plant Mol. Biol. Rep.”. 6, s. 240-252, 1988. DOI: 10.1007/BF02670384. 
  6. B. Kassanis. Properties and behaviour of a virus depending for its multiplication on another. „J. Gen. Microbiol.”. 27, s. 477-488, 1962. DOI: 10.1099/00221287-27-3-477.