Wykładnik adiabaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Współczynnik adiabaty wybranych gazów[1][2]
Temp. Gaz   Temp. Gaz   Temp. Gaz
−181°C H2 1,597 200°C suche
powietrze
1,398 20°C NO 1,400
−76°C 1,453 400°C 1,393 20°C N2O 1,310
20°C 1,410 1000°C 1,365 −181°C N2 1,470
100°C 1,404 2000°C 1,088 15°C 1,404
400°C 1,387 0°C CO2 1,310 20°C Cl2 1,340
1000°C 1,358 20°C 1,300 −115°C CH4 1,410
2000°C 1,318 100°C 1,281 −74°C 1,350
20°C He 1,660 400°C 1,235 20°C 1,320
20°C H2O 1,330 1000°C 1,195 15°C NH3 1,310
100°C 1,324 20°C CO 1,400 19°C Ne 1,640
200°C 1,310 −181°C O2 1,450 19°C Xe 1,660
−180°C Ar 1,760 −76°C 1,415 19°C Kr 1,680
20°C 1,670 20°C 1,400 15°C SO2 1,290
0°C Suche
powietrze
1,403 100°C 1,399 360°C Hg 1,670
20°C 1,400 200°C 1,397 15°C C2H6 1,220
100°C 1,401 400°C 1,394 16°C C3H8 1,130

Wykładnik adiabaty w termodynamice – bezwymiarowa wielkość równa stosunkowi ciepła właściwego w przemianie izobarycznej do ciepła właściwego w przemianie izochorycznej. Występuje jako parametr w prawie Poissona opisującym przemianę adiabatyczną gazu doskonałego.

Wykładnik adiabaty nazywany jest również współczynnikiem w równaniu Poissona lub kappą, od nazwy greckiej litery, którą jest najczęściej oznaczany.

Zgodnie z definicją

gdzie:

– wykładnik adiabaty,
– ciepło właściwe w przemianie izobarycznej,
– ciepło właściwe w przemianie izochorycznej.

Zamiast ciepła właściwego może tu być użyte ciepło molowe, ponieważ dla danej substancji różnią się one o stały czynnik.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. White, Frank M.: Fluid Mechanics 4th ed. McGraw Hill
  2. Lange's Handbook of Chemistry, 10th ed. page 1524