Wykładnik krytyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Wykładnik krytyczny – stała liczba występująca w wykładniku zależności jakiejś wielkości fizycznej od temperatury posiadającej rozbieżność potęgową wokół temperatury krytycznej (temperatury ciągłego przejścia fazowego).

Klasyfikacja wykładników krytycznych ( – temperatura krytyczna)

  • – ciepło właściwe dla przemiany fazowej wokół temperatury krytycznej oznacza wykładnik krytyczny
  • – namagnesowanie
  • – podatność magnetyczna
  • – namagnesowanie w funkcji pola B dla
  • – dwupunktowa funkcja korelacji dla spinów
  • – długość korelacji dla spinów

Uniwersalność[edytuj | edytuj kod]

Podstawową cechą wykładników krytycznych jest uniwersalność. Polega ona na tym, że wartości wykładników krytycznych dla różnych przejść fazowych mierzonych dla różnych substancji przynależnych do danej klasy uniwersalności są takie same.