Przejdź do zawartości

Wymowa samogłosek nosowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Wymowa samogłosek nosowych – w języku polskim, jako w jednym z dwóch języków słowiańskich, samogłoski nosowe ([ą] i [ę]) nie uległy pełnej denazalizacji. W śródgłosie wymowa samogłoski nosowej determinowana jest przez głoskę po niej następującą.

ę [eų] np. [geųsty] gęsty
ą [oų] np. [koųsa] kąsa
  • synchronicznie:
ę [ę] np. [gęsty] gęsty
ą [ą] np. [kąsa] kąsa
ę [em] np. [tempy] tępy
ą [om] np. [rombać] rąbać
ę [en] np. [pent] pęd
ą [on] np. [tront] trąd
ę [eṇ] np. [meṇčyć] męczyć
ą [oṇ] np. [poṇček] pączek
ę [eń] np. [peńʒ́ić] pędzić
ą [oń] np. [mońćić] mącić
ę [eŋ] np. [meŋka] męka
ą [oŋ] np. [moŋka] mąka
  • denazalizacja:
ę [e] np. [v’źel’i] wzięli
ą [o] np. [v’źou̯] wziął
  • w wygłosie dwojako:
    • asynchronicznie:
ę[eų] np. [teų] tę
ą [oų] np. [toų] tą
  • synchronicznie:
ę [ę] np. [tę] tę
ą [ą] np. [tą] tą

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Fonetyka i fonologia współczesnego języka polskiego, Danuta Ostaszewska, Jolanta Tambor, PWN, Warszawa 2000
  • Gramatyka Polska, Janusz Strutyński, Wydawnictwo Tomasz Strutyński, Kraków 2006

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]